37 
men smaak te geven; ook worden ijzerwaren daarmede schoon ge- 
maakt. 
_ 260. Djeroek pandjang (Citrus pyriformis Hrssk.). De schil 
dezer vrucht is eenigzins dik en bevat. een citroenkleurig, zeer aan- 
genaam, zoet vleesch , gelijkstaande aan (257) Djeroek manies. 
261. — poerroet (Papeda Rumphii HsskL.). Zoowel wat bla- 
den als vruchten aangaat staat het gebruik derzelven gelijk aan 
die van (256) Djeroek liemoh. 
262. — post (Citrus amara HssKL.). De goudgele, kleine, ronde 
vruchten hebben eene dunne schil en een groenachtig geel bitter- 
zuur vieesch; de sappen worden wel eens gelijk (259) Dyjeroek 
niepies gebruikt. 
263. — tangan (Citrus sarcodactylis SB1o.). De vruchten, 
welke op eene half geslotene vuist eenige gelijkenis hebben. vindt 
men bij de Chinezen als offerhanden voor hunne beelden staan ; zij 
hebben eene zeer dikke schil en zure sappen en worden gelijk 
252 en 254 Djeroek bonteng en D. honjeh gebruikt 
264. — tanjoeng boerrah (Citrus ovata HssKL.). Ook deze 
zuursappige, dikschillige vrucht wordt gelijk 252 en 254 Djeroek 
bonteng en D. honjeh aangewend. 
265. — tjoplok (Citrus nobilis Lour. «. chrysocarpa HssKL.). 
De vrucht hiervan munt door hare goudkleurige, dikke schil uit, 
die zich volkomen van het zoete vleesch los maakt. Het laatste 
wordt gelijk geacht aan (253) Djeroek djepang kitjiel enz. 
266. Djewer hayam. Zie Djewer kottok. 
266. — kottok burrum of D. hayam (Celosia cristata L. et 
varr.). De roode hanekam, zoowel de groote als kleine, zoo ook 
die met gele bloemen (konneng) wordt veelvuldig bij de huizen 
aangeplant om de fraaiheid zijner bloemen. 
244. — kottok burrum of Djawer kottok burrum (Coleus 
ingratus BNrH.). De jonge bladen worden in de handen gewre- 
ven en op versche wonden gedaan, ter verkoeling en spoedige genezing. 
276. — kottok leuwung. Zie Djoekoet galienggieng. 
267. Djierak burram (Dicalye tinctorius Lour. et spec. div.). 
De bast hiervan, met die van Tjangkoedoe vermengd, wordt ge- 
stampt en met water verdund; dit water wordt tot roodverwen van 
kleedjes gebruikt; tot welk einde men de te verwen voorwerpen 
eenige dagen in dit water moet laten staan. 
