60 
van groote schurft (koreng hesaar, radek) gedaan, welke daar- 
door spoedig opdroogt. Het water van de onrijpe vruchten 
(ook klapperwater, cocosmelk genoemd) wordt veelvuldig als een 
aangenaam zoete, verkoelende drank gebezigd; ook bij ongemak in 
de waterlozing wordt dit water gedronken na te voren op volgende 
wijze toebereid te zijn: men maakt eene kleine opening in de vrucht, 
door welke men zwarte suiker (goela djawa) in het water doet; 
dan zet men de geheele vrucht over een zacht vuur en laat het water 
even koken; de klapper wordt nu afgenomen en des nachts in den 
daauw gelegd en het water daarvan ’s ochtends nuchteren gedronken. 
De' pit met het witte, hetwelk zich binnen de vrucht aanzet, wordt 
raauw gegeten en heeft iets van amandelen; het wordt ook in de keu- 
ken tot onderscheidene spijzen aangewend; zoo wordt hetzelve ook op 
eene rasp fijn gewreven en met eene soort van rijst (ketan) vermengd, 
deze dan in stoom gekookt, waardoor de rijst geheel met olie doordrongen 
en aangenaam wordt om te eten. De bast der rijpe vrucht wordt, 
bij het vermeerderen van heesters en boomen, tot het inpakken van 
stekken (bangkok), voor lont (tali apie), voetmatten (saboet) enz. 
gebruikt; het houtige gedeelte dr vrucht (patok) dient voor water- 
scheppers, drinkglazen, lepels (sintok). Ook wordt daarmede ge- 
speeld gelijk als met de paascheijeren in Europa, waarbij zich die 
van Kalappa tinggel bijzonder door sterkte kenmerkt. De pit der 
rijpe vruchten wordt hoofdzakelijk tot olie gemaakt; vooreerst 
wordt zij op eene rasp fijn gewreven (paroet of koekoer), deze 
fijne, witte massa met water uitgewasschen, het grove weggeworpen 
en het fijne daarvan met het water gekookt (kodok of riboes), tot 
het volkomen verdampen des waters, waarbij de olie overblijft. Deze 
versche olie wordt tot het schoonmaken der haren gebruikt, ook 
met welriekende bloemen vermengd en tusschen de kleederen ge- 
daan, om aan dezelve eene aangename geur te geven; men gebruikt 
dezelve ook in de keuken en eindelijk tot lampolie. Men is van 
meening, dat de vruchten van Kalappa heedjoh de meeste olie leve- 
ren. Om plantsoenen van dezen palm aan te leggen, worden de rijpe 
vruchten onder eenen schaduwrijken boom gebonden; men kan ze 
ook daaronder op de aarde leggen, echter zullen de daaruit voortko- 
mende boomen langeren tijd noodig hebben, voor dat zij vruchten 
dragen. In den tijd van drie maanden komt de kiem uit; zoo- 
dra 2-3 bladen zich vertoond hebben, maakt men gaten van 2 
