101 
ten (hoofdzakelijk van P. Batoe) worden tot het maken van azijn 
gebruikt, ook gebraden en gegeten; de rijpe vrachten zijn meestal 
eetbaar, de beste soorten zijn P. maas, radja, djaroeng, radja 
plembang, soesoe, gedjoel, renda, gadieng , rottan, lampenning, 
ambon; minder goed worden geacht: P. gwmber, monjet, pak 
kean, menjala, boeroet, pinang, kepok, soekoen, tandoek, loe- 
bang, waarbij de laatste zich daardoor kenmerkt, dat elke hoom 
slechts ééne groote vrucht draagt, die niet lekker en meer of min- 
der zuur en wrang is. P. longong sepat, saboelan, galek; hon- 
jee, haladdie, sariwoe, hoerang, kapas, kosta, baggo. Door 
pitten kenmerken zich P. kauleh burrum (496), kauleh boddas, 
menjala, prallak. 
748. Pisang kiepas of P. ayer (Ravenala madagascariensis 
ADNs.). Deze boom wordt gaarne naast de huizen der Hoofden en 
Europeanen geplant om zijne bladen en fraaije houding; hij is van 
Madagascar ingevoerd en onder den naam van »Parbre des voya- 
geurs” bekend. 
749. Pitjoeng (Pangiwm edule Rwopr.). De schil en bladen 
worden gestampt en dienen tot het bedwelmen der visschen. De 
vruchten worden geschild, dan afgekookt en met eenen steen ge- 
slagen tot dat de harde bot breekt; de vleezige pitten worden er 
uitgenomen, in eene bak 2-3 dagen in water geweekt, waarop zij 
kunnen worden gegeten. Eet men ze zonder deze toebereiding, zoo 
„wordt men bedwelmd en de dood zal kunnen volgen. De pitten 
worden ook over vuur geroost en bij de rijst gegeten; om er olie 
van te maken, moet men het vleesch of in de zon of over vuur droo- 
gen, in korten tijd fijn stampen, over stoom koken en in eenen zak 
van de schil van (221) Djaloepang persen, waarop er eene roode 
lampolie uitloopt, die niet gegeten kan worden en zelfs bij het bran- 
den sterken walm geeft. 
105. Plassarie. Zie Aroy plassarie. 
750. Pochpochan (Urtica sp. div.). De jonge takjes en 
bladen worden raauw bij de rijst gegeten. 
751. Poedak (Pandanus inermis Rwprt.). Van de bladen 
„wordt het fijne vlechtwerk , als sigarenkokers, siriedozen enz. gemaakt ; 
de zeer welriekende bloemen worden zeer veel gebruikt tot sieraad 
en om aan voorwerpen eene aangename lucht te geven. 
710. Poekie andjieng. Zie Namnam. 
