107 



3. Plagiochila subcontracla Lindbg. et Gotische. 



PL canle repente, ramis adscendentibus flexuosis iterato-dichotomis, foliis imbri- 

 calis ovatis patentibus, margine ventrali e basi inula (interdum reflexa) arcuato serrato- 

 dentatis, dorsali reflexo integerrimo levi sinu longe decurrentibus , apice subrotundato trun- 

 catow inaequaliter 1 1 « • 1 1 1 a t o - s j > i 1 1 n 1 o s o , perianthio (juniore) campanulato compresso non alato, 

 ore subrotundo spinuloso-dentato, i'oliis involucralibus conformibus spinosioribus , dentibus 

 curvatis interdum duplicatis. 



Synops. Hepat. p. 629. n. 5. c. 



Iblandt flere andre Jungermannier fandt Liebmann denne Art ved La Foya og i 

 Districtet Gninantla. Hb. Liebm. n. 513 et 417. 



Rami adscendentes, flexuosi, 2 — B-pollicares, basi indivisi, a medio inde dichotome 

 ramosi, ramulis patentibus subfasciculatis , basi nndinscnli, tum arcte foliosi. Folia rami 

 principalis majora 1^ lin. longa, medio jj lin. lata, prope apicem J lin. lata; folia ramea 

 I lin. longa el i lin. lata, imbricata, siccitate apice contracta, divergenti-remotiuscula, 

 paullum oblique ovata, suprema patula aliquanto longiora angustiora acuminata, reliqua apice 

 subdivergentia basi convexa, longe decnrrentia; margine dorsali vel basi vel (superiora 

 praesertim) tota longitudine late reflexo-convoluta integerrima, ventrali basi interdum reflexa 

 vel (inferiora imprimis) dilatata et supra caulem producta, ut cum foliorum basibus alterius 

 lateris cristam nudam efficiant, integerrima, a medio ad apicem serrato-dentata, apice ipso 

 rotundato serrato-spinosa, ob dentes inaequales acuta vel truncato-emarginata. Rarius et 

 margine dorsali sub apice dens unus vel alter accedit. Discus t'olii componitur celiulis 

 plerumque sexangularibus inaequalibus , sed intercurrunt, ut fieri sold, areolae 5 — 7— 

 et 8-angulares, quarum anguli incrassati sunt; in celiulis basalibus mediis incrassatio an- 

 gularis paullo fortior, et saepius totus paries interangularis incrassatur. Folia cum liquore 

 kali caustici cocta et zinco bijodato tincta duplicem cellulae membranam, byalinam primariam 

 et secundariam violaceam monstrant; residuum materiae in celiulis obviae in discum 

 oblongum vel ovatum inaequalemque coagulatur; jam compressae inter laminas vitreas, sed 

 melius adhuc, si ictu levi solvuntur, cellulae discum superiorem violaceum monstrant, ex 

 quo radii angulares ad basin descendunt, quae iterum disco violaceo cellulam claudit; 

 parietes cellulae laterales, nisi incrassati sunt, pellucidi, loro angulari angusto violaceo 

 discreti; punctum extremum angulare radio plerumque paullo latins et obscurius violaceum 

 incrassationem membranae secundariae manifestât; quae incrassationes angulares, si majores 

 fiunt, in disco folii, ubi omnes cellulae adhuc cohaerent, spatium hyalinum inter cellulas 

 quasi crennlatum vel serpentinum depingunt, quia per membranam livalinam primariam 

 in cellularum connubio perlucent. Spicae masculae breves, ovatae, terminales; paria 

 6 — 8 foliorum perigonalium. Folia haec arcte imbricata, basi concava amplectentia margine 



14" 



