159 



tementet Oajaca og; i de dybe Irskove, som bedække Siderne af Cerro de Sempoaltepec i 

 Juni og Juli uden Frugt. (IIb. Liebm. n. 155 et 287. e. p.) 



Crescit in caespitibus sibi incumbentibus. Rami elongati, 2 — 4 pollices longi, sim- 

 pliees vel inordinate pauciramosi, radiculis sub foliorum basi orientibus sibi irrepentes. 

 Folia ovata vel ovato-lanceolata, apice deflexo apieulata vel repanda vel oblique truncata, 

 ut, sinuositate quadam accedente, interdum bidentata videantur; margo dorsalis oblique levi 

 curvatura longe in caulem descendit et in nonnullis foliis sub apice denticulo instructus 

 est, ventralis linea paullo curvata in dentem apicularem abit; bases foliorum in dorso et in 

 ventre subcontiguae; sub foliis radiculae albidae rariores conspiciuntur. Color lurido-flavus, 

 imo rubicundus, apicibus flavo-virescens. Textura foliorum fere ut in Jg. porphyroleuca et 

 Taylori; cellulae angulis valide incrassatae observatori famosas illas cellulas intercalares 

 au c tor um depingunt, sed si folia cum liquore kali caustici coquuntur et, postquam tincta 

 sunt zinco bijodato, ictu levi in cellulas singulas solvuntur, facile videas, unamquamque 

 cellulam angulos conice protrudere subhyalinos, quibus ternae (vel rarius quaternae) inter 

 se cobaereant, brachio sacculi primordialis in sinu interangulari subprominente. In foliis 

 junioribus incrassatio levior angularis punctiformis, sed jam adest macula alba triangularis 

 minor; in foliis gemmae nascentibus nulla macula intercalaris conspicitur, et incrassatio 

 taritum cognoscitur punctis sex angularibus. 



Planta mascula spicis 3 lineas longis in medio ramo gaudet; folia perigonialia con- 

 formia, aeque magna, basi saccata, in axilla fovent torum antheriferum, binis ternisve anthe- 

 ridiis inter paraphyses minores (si ita nominare velis illas columellas tribus plerumque cel- 

 lulis sibi impositis confectas , antberidiorum pedicello multo minores, quae saepissime in 

 antheridiorum vicinia deprehenduntur) pedicello aeque longo suffultis ornatum. 



Cum nulla Plagiochilarum specie cognita ex nostra sententia confundenda, sed 

 foliorum forma, si apicem excipias, cum PI. amplexifolia comparanda, cujus discus folii 

 longe aliam texturam habet et cellulis parietibus leviter incrassatis nee stellatis componittir. 

 Plag. approximata distinguitur foliis brevioribus subrotundis obtusis diverseque textis. 



Tab. VII. fg. 1. Plantae pars magnitudine naturali. fg. 2. pars rami a dorso 

 visa ' T 7 aucta. fg. 3. folia a caule soluta a ventre visa. 



54. Plagiochila alternans Lindbg. et Gottsche. 



PI. caule divaricato ramoso, ramis patentibus strictis elongatis apice microphyllis 

 interdum radicantibus, foliis ovalibus distantibus stricte alternantibus basi cuneata, margine 

 ventrali arcuato toto apiceque ipso et sub apice spinuloso-dentato, dorsali leviter reflexo 

 (hac parte integerrima) paullo decurrente, periantbio .... 



