187 



14. Jungerinannia porphyroleuca Nees ab Es. 



i. amphigastriis prope nullis. canle radiculoso serpentino altern atim ramoso rigido, 

 foliis semiverücalibus patentibus vel patnlo-adscendentibus planiusculis rariusve concavis 

 ovali-subquadratis integerrimis , inferioribus lunatim, superioribus profunde obtuseque emar- 

 ginatis bi-tridentatis laciniis ina.equalibus obtusiusculis , involucralib.us basi cuneiformibus 

 convolutis et plerumque connatis apice patulis pianis palmalo-trifidis laciniis subbifidis, 

 inferiore magis interiore profundioreque amphigastrium simulante, amphigastriis in qnibnsdam 

 obviis parvis lineari-subulatis bi-trifldisve, perianthio ovali superne plicato ore denticulato. 

 Synops. llepat. p. 109. n. 74. Nees ab Es. Hep. Eur. II. p. 78— -95.. 



Liebmann fandt Hanplanten af denne Art paa Pico de Orizaba i en Høide af 12000 

 Fod paa raaddent Træ med fuldkommen uddannede Antheridier i September, og Frederik 

 Midler samlede den voxende iblandt Jungerm. catenulata i Omegnen af Vulkanen Orizaba. 



Folia oblique patentia recurva, superiora adscendentia, intima in dentibus globnli- 

 fera, eandem texturam insignem quam exemplaria Europaea, monstrant. Folia cum liquore kali 

 caustici cocta et zinco bijodato tincta in celialis areolas flavescentes irreguläres granulosas 

 monstrant, modo totam cellulam explentes, modo minores; hae areolae granulosae sistiint 

 saccum primordialem plus minus contractum et coctione mutatum. Circum hane areolam 

 videre licet membranam hyalino-roseam vel subviolaceam, angulis semicirculo umbroso re- 

 pandam. Cellula tota a vicinis linea hyalina separatur, quae certissimis finibus unamquamque cel- 

 lulam ab adjacentibus distinguit. Haec linea hyalina sistit membranam primariam et cellulas 

 inter se separatas cirenmdat. Membrana secundaria processu artificiali subviolacea 

 facta est, et ubi ad speciem repanda apparet, pars umbrosa circuli quadrantem aemulans 

 incrassationem hujus membranae sistit, quam in paginis praecedentibus embolum promi- 

 nentem nominavimus. In tribus cellulis adjacentibus hac incrassatione circulus fere formatur, 

 quem tarnen linea hyalina dilueide in tres partes discindit; vel si quatuor celliilae adja- 

 centes coeunt, quadrangulum interstitium videas, sed lineà hyalina aequo modo in partes 

 quatuor disjunetum. Hie embolus prominens conicus est; itaque cellula in quovis angulo 

 declivis fit, quod bene conspicitur in margine complicate, ubi medium cellulae elevatum, 

 margines déclives, omnia autein cnticulà folii vestita videmus. Embolus conicus basi magis 

 tinetus in apicem hyalinum (sc. membranà primaria obduetum) transit; inde fit, ut linearum 

 hyalinarum decussationis punctum minus dilueide videri possit, quam ubi partes adjacentes 

 colore obscuriore violaceo differentiam majorem praebent. Inter emholos angulares in 

 medio pariete brachia parva sacculi primordialis in cellulis altera ab altera sohitis tamquam 

 gibbositates conspiciuntur. dum cellula soluta ipsa imaginera substellhtam praebet. Omnia, 

 quae modo de structura plantae Mexicanae diximus, in planta Europaea simili modo obser- 

 vantur: ill. tarnen Neesius haec alio modo explieavit (Nees ab Es. Hep. Europ. II. p. 87). 



