251 



rami ramulique paullum decurvi apice attenuati. Folia imbrieata, semicordata, ramea ple- 

 raque paullo longiora oblique ovata obtusa subintegerritna apice marginibusque reflexis (prae- 

 sertim quutn sicca sunt) squarrosa, margine dorsali repanda basi valde ampliata integerrima vel 

 lacinula parva angusta praedita, ventnali basi inflexiuscula integerrima vel denticulata, apice 

 plerumque obtusa integerrima, nonnulla acuta vel eroso-bi-tridenticulata, dente nonnunquam 

 sub apice accedente, lineam fere longa, basi aeque lata vel etiam latiora, ramea minora 

 longiora quam latiora. Lobuli oblongi , obtusi, truncati vel acutiusculi, margine subreflexi, 

 basi altem latere (rarius utrinque) appendiculato-dentati, reliquo margine plerique, prae- 

 sertim foliorum rameorum, integerrimi vel repandi, nonnulli parce dentati. Folia in media 

 basi cellulas multo majores, reliquas fere aequales, facie externa convexa vel dorsali magis 

 rotunde prominentes, facie concava magis applanatas habent. In f'oliis cum liquore kali 

 caustici coctis et zinco bijodato tinctis nucleus violaceus conlrabitur in figuram stellatam, 

 praesertim in cellulis majoribus basalibus, ibique brachia pellucida prominentia sacculi pri- 

 mordialis optime monstrat. Est lex in plantis phanerogamis , ut porus in cellularum 

 margine, ubi membranà primaria claudilur, paullo latior fiat; eadem lex inHepaticis invenitur, 

 quare brachia sacci primordialis apice dilatata limites membranae secundariae désignant; 

 ttaque si levi ictu e cellula dirupta nucleus totus ejicitur, cellula remanens e mera mem- 

 brana primaria consistere debet, quamvis colore hyalino-roseo imbuta sit. In cellulis disci 

 minoribus difficilius membranae inter se separari possunl, et in cellulis versus marginem 

 basalibus aeque atque in cellulis lacinularum caulem vestientium parietes incrassali colore 

 saturatiore violaceo indicantur, dum media cellula areolam pallidiorem habet. Ampbi- 

 gastria lingulata, subquadrata vel transverse rotunda, medio gibba, obtusa vel emarginata, 

 margine reflexa et interdum undulata, pleraque integerrima et basi sola utrinque subdenti- 

 culata vel caudiculato-dentata, nonnulla dente uno alterove obtuso vel aciito vel incisura 

 aliqua instructa. Lacinulae illae, quibus facies ventralis caulis exasperatur, pro maxima 

 parte, appendices accessorias sistunt, in quas basis amphigastriorum et lobularum exube- 

 rant; videas enim plerumque laciniam in nunc labyrinthum daedaleum transire, cujus 

 tarnen tractus maeandrici, si extricare velis, dirumpuntur observationemque eludunt. Ad- 

 sunt autem sub amphigastriis in caule lacinulae solitariae, cujus conjunctio cum modo 

 recensitis negari debet. IJasis foliorum dorsalis margine undulato-crispo saepe quoque in 

 processus sinuato-crispos transit et in caulem decurrit, et nisi paleas ad basin amphiga- 

 striorum internam, qua cum caule cohaeret, originem e lobulorum appehdicibus baud tra- 

 lientes. eodem modo, quo in foliorum basi dorsali lacinulae proveniant, oriri pûtes, hae omnino 

 obscurae naturae esse videntur. Folia involucralia longiora, acuminata, toto margine den- 

 tata, lobuli et amphigastria subovalia, plana, acuta, margine inciso-dentala. Perianthium 

 adultum sesquilineam longum versus apicem dilatatum aeque latum, compressum , obsolete 

 plicatum, ore laciniatum, laciniis plerumque curviusculis dentatis. In fructu semimaturo 



32" 



