287 



ß, minor, statura duplo minore, ceteroquin conformis. 



Synops. Hepat. p. 732. n. 32 b. 



Liebmaun fandt denne Plante voxende paa et Blad af Crescentia i Marts i Omegnen 

 af Hacienda de Mirador (3000') (Herbar. Liebmann. n. 242 et 273); ß ved Aguas santas i 

 November med udstovede og nye Periantbier og $ Blomster (een eneste mørkgrøn Stængel 

 knib paa en Ilypiium). 



Caulis (in a) folio arcte irrepens, ramosus, fere bi-pollicaris ; rami utriuque ramulos 

 llexuosos flaccidos 3 — 6-lineares pinnatim edentes, cum foliis fere li lin. lati. Folia ô lin. 

 longitudine excedentia apice vel dimidio apicali devexa, subflexuosa, linguiformia, apice 

 rotunda interdum indexa, basi in lobiilum majorem elongatum complicata; lobulus forma 

 variabilis, apice transiens in folii marginem ventralem (praesertim in foliis superioribus), vel 

 oblique truncatus vel emarginatus, interdum medio margine libero sinum faciens aut subin- 

 volutus. Color foliorum flavescens (in a) vel saturate viridis (in ß). Textura sat notabilis; 

 cellulae folii limiübus crenulatis et viridi-lineolatis circumdatae apparent, dum media areola 

 hyalina est; adhibito acido sulphurico concentrato per lentes fortius augentes f 1 ^) chloro- 

 phyllum coagulatum in angulis et inter incrassationes parietales intermedias coacervatum 

 videas, dum limites cellularum hyaliui recti apparent. Folia cum liquore kali caustici cocta 

 et liquore zinci bijodati tincta membranam primariam cellularum byalinam limitesque cellularum 

 in connexu praeclare monstrant; in angulis apparent puncta incrassata obscure violacea, quibus 

 accedunt aliae similes incrassationes intermediae, in quove pariete singulae vel binae, quae — 

 quod apparel si cellula a latere conspicitur — lora violacea ejusdem magnitudinis ad basin dimit- 

 tunt margine prominentia, unde cellulae singulae 12 — 14 puncta prominentia in circuitu habent. 

 Levi ictu nucleus totus violaceus, modo cum his incrassationibus, modo bisce partibus secun- 

 dariis relictis membranaeque primariae adhaerentibus, e cellula solvi potest. Amphigastria 

 I — -J lin. longa, usque ad \ lin. lata, distantia vel versus inflorescentiam femineam crescentia 

 et subimbricata, ovalia vel ovato-rotunda, intégra, apice retusa vel leviter emargiuata, dorso 

 subgibbosa, torum radicellarum rarius protrudentia. lnllorescentia mascula in ejusdem 

 plantae ramulo speciali insidens, baud longe a ramis femineis distans; spica mascula ter- 

 minalis, i — J lin. longa, 5 — 6 paribus foliorum perigonialium saccatorum in gremio anthe- 

 ridium unicum foventium componitur. Perianthia superiora juniora marginibus versus 

 carinam ventralem reflectuntur et quasi apice convoluta apparent, quod tamen foliis invo- 

 lucralibus erectis vel erecto-patentibus non efticitur, sed perianthii proprietas est, qualis in 

 varus generibus e. g. Thysananthi etc. observatur. Perianthia adulta apice £ lin. lata, 

 basi ad -J- lin. lalitudinem contracta, | lin. longa, piriformia, carinam angustam median) 

 ventralem inonstrautia, dorso depressiuscula, in sectione transversa compressa videntur. 

 Folia iuvolucralia | lin. longa, a lin. lata, caulinis conformia sed acuminata, lobulum longius 



