106 F. W. MÄKLIN. 
u. s. w. eine entfernte Ähnlichkeit zeigen. Lacordaire hat aber in ,, Histoire 
naturelle des Insectes; Genera des Coleopteres“, 1859, Tom. V, p. 426 der 
Gattung Acropleron eine neue natürlichere Stelle im Systeme angewiesen und 
zwar nach Camaria, Campsia und Dlapida. 
Als Character der Gattung Acropteron können folgende Merkmale an- 
gegeben werden: 
Corpus totum gracile, elongatum, alatum. Caput planiusculum vel leviter 
convexum, fere ad oculos usque pronoto insertum, antice plus minusve ob- 
tuse rotundatum, ante oculos transversim late at plerumque obsoletius im- 
pressum, fronte saepe foveola impressa notata, punetura in diversis speciebus 
diversa. Labrum transversum, brevissimum, apice truncatum, angulis rotun- 
datis, integrum, pilis brevibus apice parcius vestitum. Mandibulae corneae, 
breves, validae. Maxillae stipite subeorneo, mala membranaceo-carnosa, bilo- 
ba; lobo exteriore apice dilatato, piloso, interiore multo minore, nonnihil cur- 
vato. Palpi maxillares quadri-articulati; art. primo brevi, secundo elongato, 
apicem versus sensim incrassato, subclavato, tertio obconico, quarto apicem 
versus in diversis speciebus plus minusve dilatato, obliquo, securiformi. Men- 
tum planiuseulum, apicem versus nonnihil dilatatum, trapeziforme, angulis 
anticis oblique truncatis. Ligula apicem versus nonnihil dilatata, apice trun- 
cato aut leviter emarginato. Oculi admodum prominuli, convexiusculi, subre- 
niformes, antice enim leviter emarginati. Antennae sub capitis margine insertae, 
capite eum pronoto parum, plerumque tertia parte, interdum dimidia longiores, 
subfiliformes, apicem versus tamen leviter incrassatae, 11 articulatae; art. primo 
majore, crassiusculo, subclavato, quoad partem sub margine capitis recondito, 
secundo breviusculo et quidem tertio quadruplo fere breviore, obconico, art. 
tertio subcylindrico, apice tantum nonnihil inerassato, sequentibus duplo fere 
longiore, art. 6—7 apicem versus sensim parum incrassatis, art. S—11 paulo 
magis dilatatis, subcompressis, art. ultimo ovato, subacuminato, prenultimo 
parum, interdum tertia parte vel etiam dimidia, nonnumquam duplo longiore. 
Pronotum elytrorum latitudine, subquadratum, longitudine tamen plerumque 
tertia aut nonnumquam dimidia fere parte latius, in speciebus plerisque api- 
cem versus paulo angustius (in Aer. crenaticolli basin versus angustatum), 
antice leviter emarginatum, angulis anticis plerumque latiusculis, rotundatis, 
obtusis, nonnihil productis, nonnumquam tamen (in Aer. humili) minus latis, 
subacutis, lateribus integris (in 4er. crenaticolli admodum profunde crenatis 
et evidenter marginatis, i. e. linea prope totum marginem lateralem impressa), 
ante angulos basales saepissime tamen leviter sinuatum, hisce angulis magis 
minusve productis et acuminatis, margine basali bisinuato et ante seutellum 
