430 W. NYLANDER. 
spersus); apothecia atra minuta (latit. 0,2 millim.), æque fere lata ac alta, 
massa sporali atra cylindraceo-protrusa (ssepe altitudine excipuli); sporæ ni- 
gricantes ellipsoideæ 1-septatæ, longit. 0,006—8 millim., erassit. 0,004——0,0045 
milim. — Fusagasuga, altit. 1900 metr., ad corticem læviusculum in sylva 
(coll. Lindig. 2865). 
Jam sporis multo minoribus differt a Trachylia stigonella (Ach.), et revera nulli 
alii hujus generis est affinis. Forte potius Trachylia quam Calicium ?). 
IV. — Tylophorei. 
1. Tylophoron protrudens Nyl. in Bof. Zeif. 1862, p. 279. — Thal- 
lus albidus tenuis opacus ruguloso-inæqualis vel subleprosus effusus; apothe- 
cia nigra vel nigro-olivacea modiocria (latit. cirea 1 millim.), massa sporali 
integris longe (1 millim.) cylindraceo-protrusa aut (tacta) depressa latiore; 
sporæ obscure fuscæ (septo ob obscuritatem ssepe quasi minus definito visi- 
bili), longit. 0,010—18 millim., crassit. 0,007—9 millim. — Ad corticem quer- 
cus, Bogota, altit. circiter 2600 metr. (coll. Lindig. 2633). 
Apothecia juniora, vel massa sporali haud protrusa, speciem habent quasi Leca- 
nore. Spermatia acieularia, longit. 0,009—0,011 millim., erassit. vix 0,001 millim. Ge- 
nus Zylophoron propriam videtur sistere tribum, nisi ad sectionem peculiarem referri 
possit tribus Sphærophoreorum. Distinguitur thallo erustaceo, apotheciis (primo in 
verrueis vel tubereulis thallinis albidis vel albis subglobosis, latit. fere 1 millim. vel 
minoribus omnino includuntur in hae specie) receptaculo thallino breviter eylindrico 
vel eupulari innatis et massam sporalem protrudentibus. Spermogonia incoloria innata, 
sterigmatibus nonnihil ramosis cylindraceis, spermatiis acieularibus rectis. Locum 
naturalem habent Tylophorei inter Calicieos et Sphærophoreos; differt Tylophoron a 
Calicio vel Trachylia modo analogo ut Lecanora a Lecidea. — Simul sub n° 2633 in 
collectione Lindigiana distribuitur Spilomium eximium thallo albo insidens. 
Tab. fig. 1. — a spore, b sterigmata et spermatia. 
3, T. moderatum Nyl. in Bot. Zeit. 1862, p. 279. — Simile præce- 
denti, sed omnibus partibus minus, thallo cinerascente vel albido tenui, apo- 
theciis minoribus (latit. circa 0,5 millim.), massa sporali (nigra) sporis multo 
1) Hie obiter definiatur 7rachylia leucampyx Tuck. in Proceed. Amer. Acad. 1862, p. 
390: Thallus glaueo-einerascens tenuissimus opaeus aut fere obsoletus; apothecia nigra 
innata parum prominula (massa sporali nigra paullum vel vix protrusa planiuscula), margine 
albo-suffusa; sporæ fuseæ oblongo-torulosæ 3-articulatæ (2-septatæ, articulis medio erassio- 
ribus, ita ad septum quodvis subconstrictæ, artieulo medioximo crassiore), long. 0,011— 16 
millim., erass. 0,008 millim., paraphyses nullæ vel parcissimæ. — Ad truncos in Monte Verde 
insule Cube (C. Wright). Species paradoxa in hoe genere et maxime singularis, sporis vulgo 
2-septatis. 
