Lichenes Novo-Granatenses. 441 
altit. 2600—2S00 metr. (coll. Lindig. 2611, 2629 minor, 769). Sporæ lon- 
git. 0,018—28 millim., crassit. 0,007—11 millim. F. minor (Fée. Ess. p. 125, 
t. 33, f. 2) in coll. Lindig. distribuitur n^ 2629 et 769). — *Ph. syncolla 
Tuck. (cf. Nyl. 1. €.) interdum in ead. coll. distribuitur sub n° 2675; e Vil- 
leta, altit 1200 metr., ad cort. arborum. Sporæ longit. 0,020--24 millim., 
crassit. 0,008— 0,012 millim. !) 
Tab. I, fig. A: a spora syncollæ, b sterigmata spermatiifera ejusdem; c spermatia quædam 
libera. 
XV. — Pyainei. 
1. Pyxine Cocoés (Sw.) — Cune, altit. 1200 metr. (Lindig). — Var. sore- 
diata (Ach., Tuck.). Villeta, altit. 1400 metr., supra saxa arenaria (coll. 
Lindig. 727). 
2. P. Meissnerii Tuck., Nyl. in Ånn. sc. naf. 4, vi, p. 255, Syn. II, 
p. 1. — Villeta, altit. 1800 metr., ad corticem arborum (coll. Lindig. $92). ?) 
XVI. — Lecanorei. 
1. Pannaria pannosa (Ach.) — Villeta, altit. 2000 metr., ad corticem 
arborum (coll. Lindig. 2840). 
2. P. nigro-cincta (Mnt.) Nyl. Syn. II, p. 39. — Ad cortices arborum. 
Bogota, altit. 2500— 2600 metr. (coll. Lindig. 2623, 2769, 2882), et adhuc 
altit. 2900 metr. (ead. coll. 2788). 
Spore longit. 0,012—18 millim., crassit. 0,008—9 millim. Gelatina hymenea iodo 
intense cœrulescens, deinde mox thecæ saltem sordide vinose rubentes. 
3. Coccocarpia molybdea Pers. — Ad cortices. Lamesa, altit. 1400 
metr. (coll Lindig. 700). — Var. incisa (Pers.), supra saxa arenaria nuda, 
ad Bogota, altit. 2700 metr. (coll. Lindig. 2538). F. pellita (Sw.) e Villeta, 
Alto del Trigo, altit. 2000 metr., ad corticem in ead. coll. n° 2839. — Var. 
aurantiaca (Hook.) e Bogota, altit. 2800 metr., ad truncos arborum, in ead. 
coll. n^ 710. — Var. eronia (Tuck.), Nyl. Sy». II, p. 43, apotheciis rufis 
basi ciliis albidis radiantibus coronatis; ad ramos, Cune, altit. 1200 metr. 
!) Forte sit n. 2760 coll. Lindigianæ ?hysciæ adglutinatee status sporis longit. 0,027— 
30 millim., erassit. 0,012—15 millim. Choachi, altit. 2600 metr., ad cortices. 
2) Antea jam pluries observavi, Pyxineos haud rite tribu separandos esse a Parmelieis, 
nam confluunt eum Physciis certis melanocarpis. Nec quidem vere tribu distinguuntur Leci- 
dez a Lecanoris, sepe enim accidit ut eas dignoscere non valeamus. Tamen genera talia in 
plurima divelluntur a Massalongianis. 
26 
