602 EDUARDUS A BRUNÉR. 
toto poemate Catullus hendecasyllabos suos alloqvitur et carmen hendeca- 
syllabis scriptum est. Atqve hane posteriorem ob causam etiam M. Seneca 
de carmine 53 eadem appellatione utitur (Controvers. lib. 7, p. 211 ed. Bur- 
sian.). Verum si carmina Catulli in unum volumen collecta ita fuissent, ut 
simul plures in libros dispertita essent, libri numerum, sicut persaepe in aliis 
scriptoribus vetustioribus citandis factum est, posteriores nonnunqvam, opinor, 
nomini poetae ad locum denotandum apposuissent; ac si non librorum dinu- 
meratio, sed tamen ad partes majores inter se separandas distinctio secun- 
dum metra adhibita fuisset, non duobus tribusve locis *) ad hendecasyllabos, 
sed etiam ad iambica et cetera lectores a veteribus illis relegarentur. Itaqve 
nihil est, qvod nobis qvidem persvaserit partium libri Catulliani descriptio- 
nem talem, qvalem multi dixerunt, a grammaticis, nedum a Catullo, institu- 
tam fuisse. 
Ac tamen poeta eam carminum suorum omnium seriem, qva postea tur- 
bata, tandem haee, qvae nune est, orta esset, ipse ordinasset, si vere dice- 
retur scripta sua omnia in unum librum collegisse colleetaqve ad Cornelium 
Nepotem cum poematio, qvod nune libro praepositum est, misisse. Hane 
autem iis, qvi de Catullo vel novissimis temporibus seripserunt, probatam 
opinionem a vero abhorrere primum omnium ostendere conabimur. Non est 
qvod demonstremus ab antiqvitate Romana propagatum non esse libri Catul- 
liani titulum, qvalem editores usqve ad Lachmannum ei praefigere solebant: 
Catulli Veronensis ad Cornelium Nepotem liber. Qvi modo inspexit Mureti, 
Achillis Statii aliorumqve editorum veterum verba disputantium, qvis fuerit 
Cornelius, cui poeta carmina miserit, scitqve editiones prineipem et anni 
1475 habere Ziber ad Cornelium Gallum **), facile intelligit ab Italis seculi 
XV profectam esse et hane et illam in ipsa libri inscriptione mentionem Cor- 
neli. Qvam etsi inde rejeeit Lachmannus, utpote codicum MSS. fide desti- 
tutam, tamen etiamnune dieunt Catullum ipsum poemata sua in unum corpus 
redegisse et huie editioni praefatum esse, eum carmen ad scriptorem Chroni- 
con, qvae in eodem poematio memorantur, conferraneum suum (Plin. N. H. 
praef. $ 1), Cornelium Nepotem componeret. 
Cum ea sententia jam prima illa verba ejus carminis pugnant: 
Qvoi dono lepidum novum libellum , 
Arida modo pumice expolitum? 
*) Priscianus qvoqve, sed ita, ut de qvibusdam versuum generibus, in qvibus aliqvando 
necessaria fuisset in Y littera diaeresis, loqvatur, ait (p. 546 P.): Similiter Catullus Vero- 
nensis „Ovod zonam soluit diu ligatam* inter hendecasyllabos Phalaecios posuit. 
++) Vid. I. G. Huschkii Analecta litteraria p. 53. 
