606 EDUARDUS A BRUNÉR. 
num ad Dianam eaqve epigrammata, qvae publicas res attingunt, cetera par- 
tim brevitatis eorum partim argumenti causa talia sunt, ut separatim biblio- 
polis mandari neqviverint. 
Qvae carmina Catullus in versibus ad Nepotem scriptis nugas suas mo- 
deste appellat, in eorum numero vix omnia illa majora esse potuerunt, qvae 
artis Alexandrinae doctrinam spirant et poetae apud veteres tam saepe docti 
cognomen conciliaverunt, sed amatoria, ludicra, maledica ceteraqve brevia ejus 
poematia fuerunt *); qvamqvam etiam ea carminum majorum spectare certe potuit , 
in qvibus de rebus suis ipsius loqvitur. Verum ne omnia qvidem amatoria 
et minora poemata in libello Cornelio Nepoti dedicato fuisse censeo. Primum 
enim, ut id negem, haec verba in allocutione Cornelii faciunt: 
— — — — — Namqve tu solebas 
Meas esse aliqvid putare nugas 
Jam tum, cum ausus es unus Italorum 
Omne aevum tribus explicare chartis. 
Etenim mentionem Catulli a scriptore Chronicon in hoc ipso opere, ut veris- 
sime qvidam dixerunt, factam edito in vulgus libro poetae, in qvo consimili 
modo nugatus esset, non aliqvot tantum carminibus a Cornelio et aliis ami- 
cis lectis innixam fuisse par est. Deinde, si forte incertius hoe argumentum 
videatur, tamen alio testimonio firmiter confidere liceat. Martialis illi versus 
ad Silium Italicum (IV, 14, 10 sqq.): 
Nostris ofia commoda Camenis, 
Nec torva lege fronte, sed remissa, 
Lascivis madidos jocis libellos. 
Sic forsan tener ausus est Catullus 
Magno mittere passerem Maroni. 
hi versus testari mihi videntur Martialem, poetam in lectione Catulli non 
obiter, sed studiosissime et assidue versatum atqve etiam carminis ad Nepo- 
tem imitatorem (VIII, 72, 1 sq.) hoc carmen in eodem libro eum hendeca- 
syllabis de passere Lesbiae non vidisse.  Qvomodo enim non modo ratio- 
nem temporum negligere, qvod certi consilii causa sibi permisit, sed insuper 
etiam oculis Catullum legentium fucum facere conatus esset, fingens Virgilio 
fortasse missum esse passerem, si ommes in principio ejusdem libri verba 
+) Hoe voluisse videtur Munkius, qvi in sua historia litter. Roman., II. p. 186, dicit. 
Dem Cornelius Nepos midmete er (Catullus) eine Sammlung seiner kleineren Gedichte. 
Qvae verba attuli, qvia nulla alia mihi, seriptorum de Catullo gnaro, nota sunt, qvae cum 
illa sententia, qvam supra impugno, non conveniant. 
