De ordine et temporibus carminum. Valerii Catulli. 611 
nae, in qvo patrio poetae oppido poemata in oblivionem ceteroqvin redacta 
et X seculo lecta et XIV:o e tenebris tandem resuscitata sunt *), conjectura 
non absurda sit. Qvod si talis cura, qvalem poetae Veronensi cives saltem 
debuerunt, ut e papyraceis voluminibus, qvorum fragilitas causa interitus 
monumentis litterarum permultis fuit, in codicem solidiorem transcriberent 
rescriberentqve, si talis certe cura pluribus scriptoribus, qvam obtigit, obti- 
gisset, minorem nunc jacturam litterarum antiqvarum lugeremus. 
Duedeviginti circiter anni sunt, cum Joh. Froehlichius **) svasit, ut 
omisso ordine carminum Catullianorum, qvem libri MSS. proponunt, novus, 
qvi argumentis et temporibus eorum conveniret, reciperetur: qvippe in illo 
vetere ne metrorum qvidem rationes nisi ex parte qvadam ut legem ordina- 
tionis observatas esse, in argumenta autem carminum si qvis inqvireret, in- 
gratam et odiosam omnis ordinis perturbationem legentibus se praebere, atqve 
eam a poeta profectam haberi non posse. Haee verissime Froehlichius; qvi 
tamen magis ad rem perseqvendam cohortatus est, qvam ipse viam praemu- 
nivit. Ut autem huie viro doctissimo vix qvidqvam in hoc genere debemus, 
ita perpauca reapse, sed jure prioris scriptionis plura Gvil. Theod. Jung- 
clausseno accepta referimus, qvi de temporibus horum carminum copiosius 
diligentiusqve, qvam qvisqvam alius, disseruit ***). In suis illi viri disputa- 
tionibus tertiam fere partem poematum attigerunt. Praeterea de qvorundam 
tempore Hauptius in Qvaestionibus Catullianis et in Historia Romana Momm- 
senus egregie dixerunt. Si qvas autem temporum notas ab aliis recte indi- 
catas vidimus, sive illi nos docuerunt, sive iis non ducibus eandem opinio- 
nem amplexi sumus, suum cuiqve tribuere non omisimus. Sed in hae qvae- 
stione occupati brevi animadvertimus multo eam et verius et plenius qvam 
antea absolvi posse, dummodo non ea tantum temporis indicia accuratius ex- 
qvirerentur, qvae a rebus qvibusdam externis et a personis, de qvibus poeta 
loqvitur, repeti possent, sed etiam carminis cujusqve vera sententia et ea 
ratio, qva alia ad alia spectant, perciperetur. 
Huie igitur disputationi proposuimus, ut ordinem carminum omnium, 
qvem seqvi editores fortasse non dedignarentur, definiret et non illum qvi- 
*) Vid. Hauptii Ovaestiones Catullianae p. 2 sqq. et Naekii Opusc. philolog. T. 1 p. 
150 sqq. 
**) Ueber die Anordnung der Gedichte des O. Valerius Catullus, von Joh. v. G. Fröh- 
lich. Vid. Abhandlungen der philosophisch-philolog. Classe der Bayerischen Akademie der 
Wissenschaften, 3:n Bandes 3:e Abtheilung, p. 691 sqq. 
==) In libro: Zur Chronologie der Gedichte des Quintus Valerius Catullus (Itzehoae 
1857). 
