616 EDUARDUS A BRUNÉR. 
nati, et cui nondum esset satisfactum, indicia fuerunt et prima declaratio. 
Huie posteriori opinioni favere videtur laetus ille cum fidentia ad majus 
ascensus in v. 8, qvo poeta puellam, desiderium suum nitens, mutuo ardore 
incensam esse dicit; atqve eam interpretatiunculam firmat extrema allocutio 
passeris (v. 9 sqq.), si recte sic versus constituuntur: 
Tecum ludere, sicut ipsa, posse 
Et tristis animi levare curas 
Tam gratum est mihi, quam ferunt puellae 
Pernici aureolum fuisse malum, 
Qvod zonam soluit diu ligatam * ). 
Nam sibi qvoqve tamen cum passere ludere licere, hoc eurarum solatium cum 
mali aurei grato aspectu, qvo Atalanta in cursu impedita est, ita comparat, 
ut in utrisqve deliciis, in malo a Venere Milanioni seu Hippomeni dato, qvo 
is puellae pernieis conjugio potiretur (Ovid. Met. X. 644 sqq.), et in passere 
sibi a Lesbia ad lusum concesso, qvo ipsa ludens ardori se succumbere pro- 
didisset, vim ominis atqve certi pignoris amoris futuri agnoscat. Semet qva- 
tenus cum Atalanta componit, similitudo omnis continetur deliciarum tam grata 
utriqve specie et earundem (qvae in malo ‘Atalantam fugiebat) significatione. 
His finibus comprehensa sui cum femina comparatione (qvemadmodum c. 65 
v. 13 sq. in sola qverelae maestitia et assiduitate se cum Philomela confert) 
nihil ait, quod offendat; namqve nullo modo ad ipsum spectat zonae solutae 
mentio, qva nihil exprimitur aliud qvam meta amoris attacta: non enim ullo 
ejus metae desiderio, sed tantummodo mali pulchritudine capta Atalanta, virgo 
fastidiosa, in curriculo superata est. Catullus vero, qvamvis poeta natus, 
non faetus esset, tamen doctus, ut postea non frustra vocabatur, ne in hen- 
*) Pro possem, qvod codd. MSS. in v. 9 habent, facillima mutatione posse legendum 
videtur, praeeunte Is. Vossio, qvi ceteroqvin non minus insulso qvam obscoenissimo modo 
interpretatur, obseoenam opinionem de passeris significatione amplexus, qvam primus protulit 
Angelus Politianus (Miscell. cent. 1 cap. 6), deinde praeter ceteros turpiter Verburgius pro- 
posuit (in Huschkïi Analectis p. 13 sq.). Refutaverunt alii. Castiores vero omnes interpretes 
optatum sane qvam puerile poetae attribuerunt, possem legentes, finita post curas exclama- 
tione aut e conditionali sententia, ut Doeringius, eadem optatione elieita. Versus 11 et sqq. 
superioribus rursus connectendos putaverim, qvos editores prope omnes inde a Lachmanno 
lineolae spatio sejunxerunt. Licet enim Avantius et Perrejus itemqve Achilles Statius in codd. 
vacuum spatium hie viderint, non tanti id est, qvia pluribus locis continuas partes inter se 
divulsas in codd. Catulli esse constat et hoc loco lacunae suspicio hominibus facile injecta 
est, sententiam non intelligentibus, cum possem sine dubio jam in cod. Veronensi, unde ceteri 
omnes manaverunt, inesset. 
