620 EDUARDUS A BRUNÉR. 
tandem in eam juravit (Dio Cass. XXXVIII, 7), neqve mortem obiit ante 
extremam partem Maji, cum Cicero, qvi ejus legis causa urbem vitaverat, 
rure Romam venisset (Cic. ad Att. II, 17 et 18), qvoniam idem Cicero lecto 
morientis assedit (or. p. Cael. cap. 24). Itaqve apparet carmina Catulli in 
Caelium (69 et 77) eum initiis amorum Caelii et Clodiae ad verna aesti- 
vaqve tempora anni 59 referri recte posse. Idem tempus in vita poetae magni 
momenti fuit, eum se jam ab amica et amico deceptum videret. Qvi ut in c. 
69 suspectum rivalem joculari invento deridendum proponere voluit, ita in 77 
detectum, et a qvo se jam victum sentiret, accusationibus amicitiae perfide 
violatae, maerore oppressus, aggreditur. Ab hoe poemate removeantur oportet 
versus, qvi in omnibus MSS. sunt 7—10 carminis 78 *), sed superiori a 
Scaligero adjuneti sunt, qvod Lachmannus, Hauptius, Rossbachius, alii male 
probaverunt. Nam fieri non potest, ut Catullus, postqvam verissimum dolo- 
rem de erepta sibi ab amico Lesbia protulit, dicat se, ut hujus rei rationem 
non habeat, (ea enim esset significatio in sed), nunc id dolere, qvod homo 
spureus Lesbiam dissvavietur: qvasi vero non in superioribus jam id ipsum 
doleat, qvod Rufus eum ea delicias fecerit, aut qvasi in summa maestitia id 
solum dolendum putare potuerit, qvod spurcum amatorem (qvalis minime om- 
nium fuit Caelius Rufus) nacta esset, qvo qvidem nihil magis a vero dolore 
abhorreret. Sed certum videtur ad aliud qvoddam carmen eosdem versus, a 
c. 18 utiqve sejungendos, pertinere; de qva re paulo post. Contra cum c. 
77 tam insignem similitudinem habet c. 73, ut, in hoc qvin Caelius specte- 
tur, non, ut alii dixerunt, Alfenus ille carminis 30, dubitare eqvidem non 
possim. Et qvoniam librarii in eadem parte libri Catulliani plura turbaverunt, 
non semel carminis membra in diversos locos transponentes **), non me falli 
opinor existimantem hoe e. 73 in unum cum c. 77, ut hujus initium sit, con- 
trahendum potius qvam separatim collocandum esse. In integrum eo modo 
restitui videtur hoc poema: 
(73) Desine de gvogvam quicqvam bene velle mereri 
Aut aliquem fieri posse putare pium. 
Omnia sunt. ingrata, nihil fecisse benigne: 
2) Sed nunc id doleo, qvod purae pura puellae 
Spavia comminzit spurca saliva tua. 
Verum id non impune feres: nam te omnia saecla 
Noscent et, qui sis, fama logvetur anus. 
++) Exempla infra erunt ec. 87—75 et c. 80. In cod. Mediolanensi v. 3 et 4 ei 92 
leguntur post c. 96. Intra fines unius et ejusdem poematis trajectio versuum facta est in 
c. 84, eujus v. 3 et 4 in eodd. transpositi sunt post v. 10. 
