De ordine et temporibus carminum Valerii Catulli. 625 
hospitii jura et officia apud antiqvos sanctissima spectasse visus est; qva- 
propter patrem Catulli Veronae domicilium habentem, ut hospitio cum Cae- 
sare, id qvod notum est, ita etiam eum Manlio vel cum patre ejus *) junc- 
tum fuisse atqve Catullum Romae primis temporibus in domo Manliana habi- 
tasse suspicor, nec tamen suspicarer, nisi in duabus utiqve elegiis ob cau- 
sas jam allatas distingvendi inter se essent homines item duo. Ei, ad qvem 
prior elegia scripta est, nomen Manlius in codd. MSS., leviter tantum vari- 
antibus, tribuitur. Alteri hoc idem in qvibusdam obtigit atqve omnino in 
v. 26 (66) locum occupavit, qvod non mirum est, cum duo carmina in unum 
coaluissent; sed e verae scripturae vestigiis erutum est 4///vs, qvod nomen 
per Scaligerum et Lachmannum, etsi neuter duas elegias esse existimavit, 
in editiones pridem venit. 
Horum carminum versus et Froehlichius **) et Jungelaussenus (p. 13) ea 
aetate conditos esse putant, qva amore in Lesbiam integro needum minuto 
Catullus inflammatus esset. Sed e contrario apparet eum haee scripsisse, 
cum id tempus, qvo hos suos amores cum maxime coluisset, longe in prae- 
teritis abesse ei videretur.  Conferantur enim in elegia priore (c. 68 a.) v. 
15—18 et in altera (c. 68 5.) v. 11—16 (51— 56), 26—32 (66—72), 91—94 
(131—134), 103— 106 (143—146), ubi ejus temporis memoriam non ex pro- 
ximo vitae suae spatio, verum e jam longinqvo ac multo ante decurso evi- 
denter repetit. Atqve amoris sensum non illum acerrimum, qvem qvondam 
sibi fuisse narrat (c. 68 b. v. 11 sqq.), sed mitigatum qvendam et sane len- 
tiorem opinione ac frigidiorem prodit, qvippe cum facile concedat, ut etiam 
ali gratia et favore Lesbiae fruantur; de qva re cfr. c. 68 a. v. 27 — 30, 
e. 68 b. v. 95 —102 (135—142) et 107 sq. (147 sq.) Summo dolore prop- 
ter subitam fratris carissimi mortem perculsus, placabilem se et ad omnia 
ignoscenda paratum certe vel ideo praebet, sed tamen amorem talem, qvalem 
plerisqve superiorum poematum exprimit, jam non fuisse satis ostendit. Qvare, 
etsi recordatione dierum felicium dulcibus perfunditur sensibus (c. 68 /. v. 
30—32 et 91—94), tamen non sine ironia Lesbiam, infidissimam feminam, cum 
Laodamia confert; qvi etiam Allio gratias agens grati animi significationem 
cum perspicua qvadam ironia conjunxit (c. 68 5. v. 1—10 et 109—112). 
Qvod autem in extrema parte elegiae posterioris, cum, qvae in se peccata 
+) Manlius Torqvatus, qvi apud Catullum est (efr. e. 61), qvis fuerit, certo explo- 
rare non lieet, sed potuit esse Lucius ille Lucii filius, qvi praetor fuit a. 49; de qvo vid. 
Paulyi Encyclop. IV. p. 1494. 
**) Ueber die Anordnung ete., p. 714. 
