De ordine et temporibus carminum Valerii. Catulli. 621 
pater juvenem redire jusserat, nisi forte ille audito Romae fratris in Troade 
mortui obitu ad patrem profeetus erat. 
Ibidem tum etiam poema Callimachi de coma Berenices (c. 66) in La- 
tinam lingvam transtulit ac translatum. ad Q. Hortensium Ortalum cum ele- 
gia ad hune scripta (e. 65) Romam misit. Moratus esse videtur tum diutius 
Veronae et in paeninsula Sirmione, retentus in illis locis luctu ex morte 
fratris svavissimi, cum qvo domum Catullianam sepultam totam esse qveri- 
tur, percepto neqve Romam revocatus satis magno desiderio mulieris, qvam, 
cum in ea jam non posset nisi corpus amare, in tali tempore res suas sibi 
habere facile passus est. Sed a verissimo illo gravissimoqve dolore, qvo 
captus studia poetica atqve omnes animi delicias tota de mente se fugavisse 
ait (c. 6S a. v. 25 sq.), tandem se ita sublevavit, ut non modo in elegia ad 
Allium deliciarum illarum memoriam recoleret, sed in poetica etiam extra 
sunt versum: Hei misero fratri jucundum lumen ademptum, et deinde, ut compleretur di- 
stichon, versum 22 ex c. 68 a. attulerunt, simul duos ibi seqventes versus repetentes. Eo- 
dem fere modo in e. 65 Lachmannus, sed ut sententiam expleret, fecit, qvi etiam audacius 
non modo aliunde versus Catullianos sumpsit, sed etiam qvaedam de suo addidit. Vetustio- 
res autem illi insitores in e. 65 idoneum locum esse putarunt, cui apponerent majus frag- 
mentum elegiae, cujus tum hi versus supererant: 
Hei misero fratri jucundum lumen ademptum 
Alloqvar, audiero nunqvam tua, loqventem , 
Nunqvam ego te, vita frater amabilior, 
Aspiciam posthac! At certe semper amabo, 
Semper maesta tua. carmina morte canam, 
Ovalia sub densis ramorum concinit umbris 
Daulias absumpti fata gemens Ityli. 
Catulli Zbros de corruptis exemplaribus factos Gellius (VIL, 20) jam commemorat, sed has 
insitiones post inventum seculo XIV codicem Veronensem exstitisse suspicor, qvem eodicem 
lacerum fuisse non ego primus intellexi; atqve iisdem temporibus scriptus est lacunae ex- 
plendae cansa in e. 68 D. loco versus septimi ille: Omnibus et triviis vulgetur fabula pas- 
sim, ad qvem versum in qvibusdam codicibus annotatum est Senecam sic supplevisse; Qvi 
Seneca fuit Tho. Seneca, qvi vixit Anconae cirea a. 1420 (v. Bernhardyi Grundriss der 
römischen Litteratur, p. 516 edit. 3). Praeter elegidion (e. 101), qvo postea ad sepulcrum 
fratris Catullus jam remissiorem, cum multum temporis praeterisset, dolorem extulit, singu- 
lare carmen eum de fratris morte, cum in recenti maestitia animum levare vellet, compo- 
suisse verisimile videatur oportet; nam in carmina sensus aeriores effundere solebat, et qvam 
carus ei frater fuerit, testantur verba, qvae de eo in tribus poematis illo tempore de aliis 
rebus institutis attulit, nec tamen ita, ut pluries plures versus plane eosdem poneret et ea 
repetitione cohaerentiam orationis turbaret. 
