630 EDUARDUS A BRUNÉR. 
detur Gellius (qvoniam jam tum innumerabiles erant versuum confectores) 
contra Catullum scripsisse, responsio, cui ne verbum qvidem addere opus 
foret, ut tamen esset horribilis: Qvam secutum esse conjectari potest judi- 
cium a patre de filio accusato exercitum, de qvo ante narravimus. Dignum 
autem est, qvod animadvertatur, praeterea nominatim neminem in eo volu- 
mine Catulli, eujus carmina, qvae supersunt, jam perlustravimus, infamia 
aliqva notatum esse. Lesbius et Lesbia nomina sunt ficta. Qvid, qvod etiam 
cacatae chartae scriptorem Tanusium sub falso nomine Volusius oceulere Catul- 
lus voluit. In Rufum, ut de perfidiae in amoribus crimine nihil dicam, meros 
jocos confinxit (in e. 69), ae perinde in Egnatium, qvamvis iratus. Rufum 
autem appellans ne eo qvidem nomine usus est, qvo Caelius designari sole- 
bat, qvi hoc gentili suo semper apud Ciceronem et alios eam, ut videtur, 
ob causam appellatus est, qvod multi tum erant ex aliis familiis Rufi. Ad- 
versus Ravidum Catullus nihil praeter minas attulit, sed nescio an sie, ut 
editionem libri in animo tunc eum habuisse haec prodant (c. 40): 
Ovaenam te mala mens, miselle Ravide, 
Agit praecipitem in meos iambos? 
Qvis deus (ibi non bene advocatus 
Vecordem parat excitare rixam? 
An ut pervenias in ora vulgi? 
Qvid vis? Qva lubet esse notus optas? 
Eris! Qvandoqvidem meos amores 
Cum longa voluisti amare poena. 
Qvamqvam hoe qvidem per se incertum indicium esset editionis apparatae; 
sed certius ex ultimo in Gellium carmine protuli. Cui homini Catullus, ut 
hue redeam, nihil pepercit, sed in eum nomine non suppresso acerbissimo 
modo invectus est. Carmine autem 116 non solum verba Gellio fecisse, sed 
etiam apud lectores de Gellianis se tamqvam excusasse videtur; cui senten- 
tiae firmamentum accedit ex ipso loco, qvem ultimum in libro Catulliano hoc 
carmen nune tenet. Etenim sic sentio, qvos versus in fine unius cujusdam 
voluminis compositor codicis ille viderit, hos eum in extremo codice posuisse; 
atqve sic non modo initium, sed etiam finem libelli, qvem nomine passer 
Martialis et Apulejus significant, inventum putare licet. Qvod si reete con- 
clusi e c. 116, hoc scribentem poetam de libro edendo cogitasse, (ac spero 
fore, ut lectores moniti mecum sentiant) etiam tempus hujus editionis reper- 
tum est, in versibus primis indicatum. Voluminis igitur praeparatio jam 
tum spectata esse videtur, cum Catullus Callimachi carmina qvaedam in 
