De ordine et temporibus carminum. Valerii Catulli. 633 
p 
sed duo tempora in priore disticho secerni debent, primum illud, a qvo in- 
ceperant amores et versiculi, deinde tota subseqvens adolescentia *), neqve 
amorum ante Lesbiam memoria et ipsa prima versus pangendi rudimenta ad 
posteritatem propagata sunt. ltaqve anno 60 scripta videntur carmina, qvae 
in vetere ordine sunt 2, 3, 5, 7, et aut eo aut seqvente c. 86 et 83. Ac 
fortasse etiam c. 51, cui locum paulo inferiorem assignavi, a. 60 factum est. 
Ceteroqvin autem de annis vix qvidqvam incerti me supra contendisse opinor, 
praeterqvam qvod tamen ambigua est conjectura de c. 60. 
Ut igitur hoc excipiam, qvin cetera, qvae jam enumerata sunt, poeta 
primo suo volumine comprehenderit, in dubio non ponendum arbitror; plurane 
ex iis, qvae aetatem tulerunt, hie libellus habuerit, modo in qvibusdam iis- 
qve non multis ambigi posse videbitur. In eorum autem numero, qvae fa- 
tum nobis invidit, certe haud pauca in eodem libro fuerunt. Nam qvae Ca- 
tullo eum Theocrito et Virgilio apud Plinium (H. N. XXVIII, 2, 4) ascri- 
bitur incantamentorum amatoria. imitatio, eam ile, ut verisimillimum videri 
debet, infidelis suae Lesbiae causa carmine expressit. Qvae autem cecinerit, 
cum in amore fausta omnia haberet, talia, ut jam diximus, exspectatione 
pauciora exstant.  Hostilia qvoqve postea, de Lesbia pugnans, saepius for- 
tasse, qvam notum est, egit; ex qvo genere forsitan versus sit, qvem Ca- 
tulli maledicta minantis esse dicit Porphyrio ad Hor. Od. I. 16. 24: 
At non effugies meos iambos. 
Nec sine causa suspicatus mihi videor Catullum singulari carmine mortem 
fratris post nuntium de ea nuper aeceptum luxisse ejusqve poematis reliqvias 
superesse **). Amissum est etiam carmen, qvod Apulejus grammaticus, ut 
supra retulimus, in libro, qvem passerem vocat, ante oculos habuisse videtur. 
Transimus jam ad alteram seriem poematum, qvae servata sunt, eam- 
qve ordimur ab eo carmine, qvod in recepto ordine est 1, sed in nostro 38; 
eujus ante commemorati carminis tempus post nobis definiendi opportunitas 
erit. In ceteris vero qvia principatus aetatis, qvantum fieri potest, respicien- 
dus est, deinceps afferri debent c. 46, 101, 31, 4. Scripta sunt omnia anno 
56: primum illud vere ineunte (cfr. v. 1— 3), cum Catullus Bithyniae post 
annuam commorationem valedixit, alterum ad tumulum fratris, qvo in hoc 
reditu venit, tertium in villa, qvam in paeninsula Sirmione poeta vel potius 
*) Loqvitur de adolescentia sua Catullus, qvasi jam tota praeterierit, sed ita loqvitur 
vitam humanam infortuniis amoris sui jam satis edoctus ae tum morte fratris afflictus et 
maerens. 
**) Vid. supra p. 626 sq. in annotatione. 
80 
