De ordine et temporibus carminum Valerii Catulli. 635 
selum emeritum Dioscuris consecrasset, ille locus repugnaret his, qvae de 
valida et ob virtutes laudata navi seqvuntur: 
Sed haec prius fuere: nunc recondita 
Senet qviete seqve dedicat tibi, 
Gemelle Castor et gemelle Castoris. 
At arbitror hoc carmen inscriptum fuisse in tabula votiva, Dioscuris in sacello 
ad lacum Benacum posita cum depicta imagine navigii et ad hane picturam 
speetare prima verba: Phaselus ille, qvem videtis, hospites, Ait fuisse cet., 
eamqve ob causam anticipari conditiones temporis futuri, cui hoc monumen- 
tum destinatum fuerit. Versus autem tabulae votivae non multo post finitam 
navigationem, cujus causa gratiae diis persolutae sunt, scriptos esse apparet. 
Romam eodem anno Catullum venisse, propter ec. 10 et recentissimam in 
eo peregrinationis Bithynicae memoriam jam ab aliis dietum est (cfr. Jungel. 
p. 19). Sed ante hoc carmen duo poematia ponere decebit, qvorum alterum 
(c. 5S) ad Caelium, cum qvo poeta in gratiam redierat, est de Lesbia jam 
meretricio more vivente *), alterum (c. 49) ad Ciceronem ideo scriptum esse 
Teuffelius (l. c. p. 39) praeclare suspicatus est, qvod causam Caelii impulsu 
Clodiae aecusati "Tullius hoc anno ingeniose egerat; qvem profecto propterea 
patronum tanto omnium optimum esse, qvanto se ipsum (qvi Lesbiam olim ad 
coelum extulisset) pessimum omnium poetam, Catullus ait. — Post c. 58, 49, 
10 afferenda haee sunt: 9, 28, 47. In nono poeta Verannium amicum ex Hi- 
beria rediisse laetatur, cui, nondum viso, sed domi apud suos penates, matrem 
fratresqve tune moranti (v. 3 sq.), hoe carmen alio ex loco epistolium (qvod 
genus scriptionis tenerrimorum affectuum tam effusa professio testificatur), 
nuperrime allato nuntio de reditu ejus (v. 5), missum esse mihi videtur. 
Carmine 28, ad ambos amicos Verannium et Fabullum scripto, Catullus jam 
praesentes (cfr. v. 11) salutat cum jocosa miseratione eorum et sui ob negli- 
gentiam et avaritiam tam Pisonis, cujus comites in provincia Hiberia (c. 9 
v. 6) illi fuerant, qvam Memmii cumqve horum avarorum exsecrationibus. 
Qvos versus et c. 47, in qvo eorundem amicorum causa in eundem Pisonem 
et duos homines apud eum gratiosos opprobria continuantur, tempore a c. 9 
separanda male Jungclaussenus existimat (p. 20); qvi Pisonem intelligendum 
putat L. Calpurnium Pisonem, C. Julii Caesaris postea socerum, qvi Mace- 
doniam pro consule administravit a. 57 et seqvente qvoqve anno 56, atqve 
verbis acerbis pete nobiles amicos (c. 28 v. 13) in Caesarem et Caesarianos, 
*) Post reditum e Dithynia hoe carmen faetum esse dicit etiam Jungelaussenus p. 16 
et 19. 
