De ordine et temporibus carminum Valerii Catulli. 631 
a Venere et Cupidinibus puellae suae donati, qvibus olfactis deos Fabullo 
preeandos fore, ut totus in nasum transmutaretur: se tantam voluptatem animi 
et elegantiam pro optima coena libenter oblaturum: qvid de puella dicamus 
nisi eam, sieut ungventum ejus divinitus, ut e crinibus venustissimae spiraret, 
missum, in mediis rebus fictis fictam ipsam induci potuisse? Sed qvia tamen 
illud unum in re et veritate constitisse videtur: 
—————— tui. Catulli 
Plenus sacculus est aranearum , 
hoe carmen, licet tempus certissime definiri non possit, superioribus poematis 
ob vitae, qvam tum vivebant deficientibus crumenis Catullus et amici, simili- 
tudinem non minus, qvam propter Fabulli amici mentionem, adjiciendum est. 
Id vero excipiant e. 12 et 25, qvae cum superioribus conjunguntur muneris 
a Fabullo et Verannio ex Hispania Catullo allati commemoratione, inter se 
autem eo, qvod eundem furem sudarii Saetabi, qvem in priore poeta insecta- 
tur, vehementius accusat in altero, etsi hie falso nomine Thallus ob acerbita- 
tem versuum de fratre Asinii Pollionis adhibito et fortasse pro ignoto homi- 
nis praenomine secundum regulam illam notam de eadem syllabarum mensura 
in fictis nominibus servanda invento, cum insulsus adolescens interim se etiam 
catagraphis Thynis et pallio Catulli ditasset. Haec minima longius perseqvi 
nolumus; sed ne duo homines ex uno effieiantur, animadvertant lectores Ca- 
tulli etiam oportet, graviorem ultionem, qvam poeta in c. 12 v. 10 sq. mina- 
tur, patrari in c. 25. Atqve haec scripta videntur a. 56 vel 55, qvo tem- 
pore ille /eporum disertus puer ac facetiarum (e. 12 v. 8 sq.), Asinius Pol- 
lio, natus a 76 vel 75 *), annum circiter vicesimum agebat. 
Exinde collocanda sunt decem poemata, qvae qvomodo cohaereant inter 
se omnia, nusqvam exstat explicatum; qvamqvam de unius tempore Jungclaus- 
senus dixit. Haee carmina aliud ad aliud spectant, ut hoc modo ordinanda 
sint: 99, 48, 26, 23, 24, 21, 15, 16, 81, 11. Perplacebat Catullo Juven- 
tius puer, qvem alloqvitur svavissimis carminibus, qvae sunt 99 et 4S. Illud 
primam accessionem ad puerum fastidiosum, hoc successuum, ut videtur, lae- 
titiam proponit; efr. enim c. 7. "Tertium locum tribuo poematio 26, qvia jocus, 
qvem continet, causa fuit, ut Catullus in c. 23, cui qvartus locus debetur, 
suspectum jam rivalem Furium ita, ut fit, irrideret. Jocatur poeta cum Fu- 
rio de villula sua **) "Tiburtina, pignori ob aes alienum opposita. Cum autem 
=) Cfr. Fischeri Römische Zeittafeln p. 198. 
#*) Tillula nostra in v. 1 certissime legendum est, non vestra, ut est in multis edi- 
tionibus et, testibus Vossio et Silligio, in aliqvot etiam libris scriptis; qvae scriptura faeillime 
orta est, eum summa paupertas Furii et ejus parentium in hoc qvoqve carmine inerepitari 
