De ordine et temporibus carminum. Valerii Catulli. 645 
ac vetus filii et Catulli familiaritas municipali notitia et puerili sodalitate ex- 
stitisse: potuit Caelius etiam, qvavis alia causa Veronae paulo longius tem- 
pus degens, ob eam fortuitam habitationem inter Veronenses juvenes a poeta 
referri, qvo fortasse venerat homo ambitiosus Caesari sui commendandi gra- 
tia, cui se totum paucos post annos ad tempus dedit, vel etiam periculi cu- 
jusdam evitandi causa, qvod hoe anno amici metuebant ab accusatore ei im- 
minens Romae, ubi tamen idibus Februariis fuit *). — Inter €. 100 et 110 
interponimus poematia 82 et 104, illud ratione certissima, hoc aliqvanto in- 
certiore ducti. In illo enim allocutio Qvintii persvadere debet non Lesbiae 
amatorem — (qvam contra a Qvintio amatum non fuisse c. 100 profecto osten- 
dit, in qvo unius Caelii rivalitas in Lesbia spectatur) — non igitur Lesbiae 
amatorem appellari, ut Froehlichius cum Doeringio putavit, sed Aufilenae: 
magna vero est in c. 100 astutia poetae, amori Qvintii reapse ob eam rem 
non faventis, qvod ipse sibi Aufilenam elegerat; id enim declarat c. 110. 
C. autem 104, qvod item inter poemata de Lesbia scripta numerari solet, 
rectius carmini 82 apponetur propter repetitionem in v. 2 sententiae. qvae 
toto illo epigrammate cireumvolvitur, qvoniam Catullo sententiarum et verbo- 
rum repetitiones in diversis poematis de iisdem rebus eodem tempore compo- 
sitis placuerunt. Cfr. ex. gr. c. 107 v. 6 et c. 68 D. v. 108 (148), c. 107 
uds em Gå. NOS 0v21756. Av - D 8g. 1651672]. v. 2:80:,162129. ve Netze: 
DAV D RIGSMvbaeiNc RV de 
C. 67 et 17 locos proximos bene tenebunt, tam ob similitudinem argu- 
menti amatorii, qvam qvod fabellas provinciales proponunt, ut etiam haee in 
Gallia cisalpina scripta esse appareat. Ab iis incipiatur series qvorundam, 
qvorum tempus definiri non potest. De c. 30, et qvando et ubi et qvare fac- 
tum sit, ignoratur, nec ullum est carmen, cui locum aptum assignaré diffici- 
lius sit. Si de Alfeni Vari Cremonensis, clari postea jurisconsulti, perfidia 
aliqva poeta qveritur, ut pleriqve opinantur, non male juxta collocabitur c. 
108, in qvo haud dubie oratorem Cominium Catullus ob inimicam bonorum 
lingoam tam gravi convicio incessit **). Deinde seqvantur e. 78, 71, 106, 
119, 59, 33, ae postea c. 103, 56, 32, 27, 6. Priora nihil cum Catulli ip- 
+) Cie. ad Qvint. fratr. II, 13: Cognosce nunc idus. Decimus erat Caelio dies. Domi- 
lius ad numerum judices non habuit. | Vereor, ne homo taeter et ferus Pola Servius ad ac- 
cusationem veniat. Nam noster Caelius valde oppugnatur a gente Clodia. | Certi nihil est 
adhuc, sed veremur. Judicio ob deficientem numerum judicum non habito novam aceusatio- 
nem, eum de ea nihil postea legatur, aliqvo modo effugit Caelius. 
++) Vid. Lipsii Var. Lect. II. 5 et annotationem Silligii ad hoc carmen. Cfr. etiam 
Paulyi Encyclop. II. p. 528, num. 5 et 6. 
