646 EDUARDUS A BRUNÉR. 
sius rebus conjunctum indicant, sed potius eum satirico mentis impulsu solo 
ad vitia aliena vel acerrime notanda vel eum animi levitate ridenda commo- 
tum, qvoad perspicere licet, ostendunt; qvalia qvidem in maturiorem ejus 
aetatem conveniunt. Posteriora ipsum in mediis rebus Venereis volutatum ac 
Liberi donis licentius. usum inducunt. Amoribus eum deditissimum jam ad 
maximam sine ullo rubore lasciviam vitae pervenisse tam certo arguunt talia 
poemata, qvalia sunt 56 et 32, ut nullus hie locus concedi possit excusa- 
tioni, qvam anno, ut videtur, superiore homo non mendax afferre posse sibi 
visus est *) Ac dispicitur in carminibus via, qva ille, qvi vero, qvamvis 
illicito, amore Lesbiae qvondam irretitus fuerat, cum, qvae animo adolescen- 
tis tune obversata essent pulcherrima, deformata et specie sua destituta vi- 
disset, alios perosus venena in eos profundere didicit et magis magisqve 
fervore libidinum ae taedio fortasse rerum suarum in voluptatum voraginem 
abreptus est. Hune ad extrema descensum poetae ingeniosi tot intra annum, 
opinor, nomina Juventii, Ameanae, Aufilenae, Ipsithillae, Postumiae signifi- 
cant. Nec mirum est tam effuse viventem tam cito vixisse, ut jam prope a 
fine vitae abesset. — Qvae poemata post c. 17 enumeravimus, ea, anteqvam 
Catullum a. 54 ex Italia superiore Romam reducem mox certissime videri- 
mus (in c. 53), hie in medio reposita vel Romana vel Veronensia existimare 
licebit; qvamqvam omnia, qvae non aliud docent, potius Romam versus, ubi 
plurimum Catullus versabatur **), animum ducunt legentis, et in turba homi- 
num, qva urbs magna fluctuabatur, plerosqve eorum, qvos dictis poeta con- 
sectatur, vidisse videtur easqve voluptates, qvarum ipse tenebatur studio, 
petivisse, ibi in senem Cominium, veterem accusatorem, invectus esse (c. 
10S), ibi freqventatam Nasonis habitationem ***) ante oculos habuisse (c. 112), 
ibidem "Catonem, non illum qvidem Uticensem, sed Valerium grammaticum, 
impudenter esse allocutus (c. 56), ibi etiam, neqve in municipio, de Flavii 
amoribus in tanta fuisse ignoratione (e. 6). 
De alienis amoribus ut Catullus in c. 6 petulanter et obscoene, ita in 
' 55 cum amabili lepore loqvitur ac svavissime canit in dulei c. 45, qvo ta- 
#) Nam castum esse decet pium poetam 
Jpsum, versiculos nihil necesse est, 
Qvi tum deniqve habent salem ac leporem, 
Si sunt molliculi ac parum pudici cet. (c. 16 v. 5 sqq). 
**) C. 68 a. v. 34 sq.: 
— — — Romae vivimus: illa domus, 
Illa mihi sedes, illic mea carpitur aetas. 
***) Hoe epigramma bene restituit Froehlichius; vid. Vorschläge ete., p. 274. 
