De ordine et temporibus carminum Valerii Catulli. 647 
1 
bula melioris sortis, qvam qvae ipsi obtigerat, qvanta venustate, tanta casti- 
tate pieta est. Haec duo lepida carmina indieia temporis prae se ferunt: al- 
terum, post aedificatum theatrum Pompejum, qvod a. 55 inauguratum est *), 
compositum (cfr. v. 6), ad a. 54 Jungelaussenus bene retulit (p. 26); et cum 
in altero, de qvo nihil ille, Septimius Acmen malle qvam Syrias Britanni- 
asqve (v. 22) dicatur, non ante aditam a Caesare Britanniam nuntiumqve 
de ea re Romam auctumno a. 55 perlatum id conditum est: ceterum illa 
verba ita interpretor, maluisse Septimium Acmen suam domi amare qvam 
cum tot aliis divitias aut in Britannia cum Caesare militantem aut in terras 
Orientis. signa Crassi proconsulis Syriae secutum sibi aeqvirere; ae potuit 
hoe qvidem poema, sieut etiam c. 55, jam anno 55 scribi, sed tamen non 
minore cum veri similitudine anno proximo, Crasso in Syria bellum Parthis 
apparante et Caesare Britanniam cum maxime subigente, seriptum haberi 
potest. 
Post c. 55 et 45 commoda sedes erit carmini 35, qvod huie posteriori 
aliqvatenus est simillimum. Hoc autem epistolium qvia ad poetam Caecilium da- 
tum est eumqve' ad consilia amici alicujus de opere Caecilii, cujus laudatur 
exordium, audienda vocasse videtur, continuo id seqvantur c. 95 et 96, illud 
in Cinna poeta extollendo, cui Catullus editam Smyrnam gratulatur, totum 
positum, hoc eo spectans, ut elegiam Licinii Calvi, qva mortem Qvintiliae 
defleverat, laude afficeret, utrumqve exemplum laudationum, qvibus amici ami- 
eorum scripta versibus tum prosecuti esse intelliguntur. His ex carminibus 
Catulli tribus primum illud Veronense se esse refert, sed qvia tempus om- 
nium ignoramus, conjunctim collocanda sunt. "Tertii autem poematii lateri 
brevissima epistola ad amicum Cornelium Nepotem, qvae est e. 102, se accom- 
modabit. Neqve locum, qvam proximum, meliorem excogitare potui carmini 54. 
Qvis Arrius in eo et qvando irrisus sit, explicandi perieulum hoe nostrum non 
absurdum erit. Q. Arrius praetorius, cujus Cicero saepe meminit, cum ?#- 
fino loco natus et sine doctrina (Cie. Brut. cap. 69) esset, idcirco in appel- 
latione litterarum rusticitatem qvandam forsitan prodiderit **); et qvi in causis 
agendis /wif M. Crassi qvasi secundarum (Cic. 1. c.), idqve non sine amici- ' 
tia et sodalitate, is eidem, proconsuli in Syria facto, legatus fortasse delec- 
tus est, praesertim cum ambo bello servili exercitus duxissent ***). Hoe igi- 
+) Vid. Fiseheri Römische Zeittafen p. 248. 
**) Gell. N. A. XIII, 6: P. Nigidius in commentarüs grammaticis, Rusticus fil sermo, 
inqvit, si aspires perperam. 
***) Unum Q. Arrium apud Ciceronem Orellius in Onomastieo Tulliano et pleriqve agno- 
seunt. Haakhius autem in Encyclopaedia Paulyana I. p. 829 duos ex hoc uno fecit, pa- 
