De ordine et temporibus carminum Valerii Catulli. 649 
1 
rimus, mense Sextili a. 54 acta est *), qvo tempore Catullus in urbe prae- 
sens, ut hoe poema testatur, orationem Calvi haberi audivit. C. 44, tem- 
pore incerto, qvippe cum memoriae proditum non sit, qvando Sestius **) cum 
Antio petitore litem habuerit, proximo tamen loco propter argumentum affe- 
rendum arbitror; et observatu dignum est Catullum se incommodae valetudi- 
nis causa in sinum villae Tiburtinae fugisse dicere. C. 22 confinem supe- 
riori sedem satis apte oceupabit, eodem claudicantium senariorum metro lu- 
dens et Suffenum poetam, sicut Sestium oratorem c. 44, salse pungens, nec 
tamen maligne; e contrario mitigatum eundem, qvamvis lascivientem, ani- 
mum, qvem in ultimis paene omnibus poematis Catulli agnoscere licet, in 
hoc poeta prodere videtur, cum ad extremum, se qvoqve respiciens, ait: 
Nimirum idem omnes fallimur, neque est quisquam. 
Qvem non in aliqva re videre Suffenum 
Possis. Suus cuiqve attributus est error: 
Sed non videmus, manticae qvod in tergo est. 
Vel de poetis et oratoribus qvibusdam aeqvalibus vel ad poetas scripto- 
resqve amicos pleraqve omnia ea carmina conscripta sunt, qvae in ordine no- 
stro post c. 45 enumerantur. Ad amicissimum suum Licinium Catullus mi- 
sit c. 50 et 14, qvae etiam similitudine argumenti et, ut mea fert opinio, 
tempore inter se junguntur. Qvae poeta in illo, qvod prius ponendum de- 
signavi, de febriculosa sua insomnia narrat, ea occulto morbo tum eum la- 
borasse ostendere videntur; ac certe alterum aegrotantem eum proponit, ut 
qvi, etsi cras se foras exiturum minatur, tamen ipso die Saturnalium domi 
suae solus, jam post lectionem novi libri ineptorum aliqvot scriptorum ver- 
sus continentis et a Calvo ei hoc die dono missi qveratur: 
Di magni, horribilem et sacrum libellum, 
Ovem fu scilicet ad tuum. Catullum 
Misti, continuo ut die periret 
Saturnalibus, optimo dierum! 
Etenim atrox consilium, qvod amico hie joco attribuitur, in hominem, qvi 
aegrotabat, meditatum fingi declarant haee superiora, in qvibus intelligendum 
est poetam dicere se speratis amici commodis e morbo recreari: 
*) Ofr. Fischeri Fast. Rom. ad h. a. (p. 251) et Jungelauss. p. 26. 
**) Hune Sestium esse eum, pro qvo Cieero dixit, eum de insulsis ejusdem scriptis Ci- 
cero et ipse loqvatur (Ep. ad Att. VIL 17 et ad Fam. VIL 32), jam Doeringius, Teuffelius, 
alii intellexerunt. 
82 
