510 E. a Brunér 



librorum paginae eum numerum, qvi illi generi codicutn suificiebat, de 

 qvo modo dictum est, longe superantes exemplorumqve desiderantes multi- 

 tudinem vel graviores, crassiores molestioresqve vel pretiosiores ex ligno, 

 aère, argento, ebore confectae essent, qvam ut in usum et consvetudinem 

 venire possent; qvapropter ea qvae litterarum habentur atqve dicuntur 

 monumenta, si unqvam ceris post opus elucubratiim expressa, vel si in- 

 flexibili materiae non ceratae incisa in eave picta fuerunt *), rarissima 

 exempla eaqve fere splendoris alicujus et magnificentiae causa notabilia 

 fuerint necesse est, praesertim cum cera scripturam, qvanto ad exarandum, 

 tanto ad delendum redderet faciliorem. Qvod eorum causa monui, qvi de 

 libris qvadratis loqventes qvasi jam inde autiqvitus nonuunqvam volumi- 

 num loco adhibitis, in re testanda ad iiivàxmv sive deXrcov vetustatem re- 

 fugiunt. Cum vero homines olim, ut in terris Orientis, sic in Graecia et 

 Italia res molles et flexibiles, in qvibus scriptum erat, qvo melius serva- 



*) Non erant niai qvodam modo in illo litterarum génère libri ele pliant ini^ qvi Romae 

 imperatorum temporibus in bibliothecis publicis asservati, sed acta publica continuisse 

 dicuntur; in qvibus, ut ait Flavius Vopîscus in vita Tacili imperatoris c. 8, diu se- 

 nalusconsidla. qvae ad principes perlinehant, scribebanlur ; qvi qvidem libri non e 

 corio neqve ex omcutis elrphantorum, ut nounulli pularunt, confccti erant. sed e se- 

 ctili ebore eoqve non cerato, sicut ostendit ad locura Vopisci Salmasius; v. Script, 

 bist. Aug. ed. Paris. 1620. p. 416 sq. Neqve mihi nul um est, ulla exempla librorum 

 illius, qvod supra significavi, generis in materia aliqva ejusmodi scriptorum apud ve- 

 tercs afferri aut inde hausta vel superstitia in recentiorum disputationibus commemo- 

 rari. De plumbeis antiqvorum voluminibus post dicemus. Codicem aeneum, duos plumbeos 

 Codices parviimqvc volumen e (euuissima lamina aurea, qvorum omnium argumentum 

 aliud fuit, olim diversis locis e ruinis antiqvitatis protracta esse, narrat iones exstant, 

 qvas vide in Montefalconii Palaeographia Graeca p. 16, 180 (ed, Paris, a. 1708) et 

 in CI». G- Schwarzii dissertationibus de ornamenlis librorum et varia rei lihr'ariae 

 veterum suppellectile (Lips. 1756) p. 46, 134, 136, 137. Qvod exemplum aurei codicis 

 Schwarzius dubitat, p. 134, num effici possit ex bis verbis Plutarchi: 'Exei toivvv 

 tvQtjijsts yeygaftfiévov, coç sv i(# ^ixvmup ■&qGavQ<p %qvgovv avtxuio ßißltoi* Açinro- 

 fiâxtj? àrû&tjfia tijg 'Eçv&Qaius aoir]TQtaç, "lo&fiiu revixt/xvînç (Sympos. üb. 5 qvaest. 2J, 

 de eodem exemplo ad fragmenta Polemonis'Periegetae (Lips. 1838) Prellerus p. 55, 

 duorum similium librorum meraoriaui proditam addens, probabiliter dicit: ''%Qva. ß. 

 significat, ni fällor, carmina hoc volumine concepla fuisse Htteris inauratis.'' Nullius 

 vero momenti est, si conjectari potest, homines antiqvos primo inopia materiae ido- 

 neae eo adductos fuisse, ut etiam carmina poetarum et id genus alia in tabulis li- 

 gneis et similibus insculperent. 



