516 E. A BruNér 



tivQiai ôiç%ilicu àxianôaieu, ti]ç <$ J ê'ao) voiv âvaxroQOJv xai (iaaikdov ßi- 

 ßXwv jutv övfifiiyoiv ) aotSytôç vtooccijâxovva fivçiâôeç, tcnÏMv de xal 

 ufiioyciv **) ßlßXcov uvoi-âdtç tvvta, ûç 6 Kakkifia^oç vtavinxoq tov vrjç 

 avXfjÇ vavéqwq /tierà vi]v âvoqd-iooiv tovç nivaxaç avrcùv unty{)ayaio. 

 Ultima verba, qvae sunt de Callimacho, eo spectant, ut IlivaKsq hujus, opus 

 nobilissitnum, in librorum copia Alexandriuorum fundatum atqve indices 

 eorum complexum, et numéros illos librorum et duorum geuerum divisio- 

 iiem indicaverit, qvapropter earum qvidem rerum mentio ad auctorem 

 vetustissimum gravissimumqve revocatur *** . 



Qvi ante editionem scholii Plautini anï.tt ßißlia Plutarchi interpré- 

 tait erant, duas potissimum seculi videntur explicandi vias, ut addito adje- 

 ctivo vel librorum s'mgulorum multiludinem opponi operum totorum nu- 

 méro vel singula librorum exempla, exclusis binis, ternis pluribusve 

 exemplaribns, significari putaverint f). Cum autem nova accessisset no- 

 tilia appellationum ad thesauros Alexandrinos altinentium, eas Ritsche- 

 lius, ßernhardyus, Keilius suo qvisqve modo explanandas susceperunt, et 

 qvidem lii posteriores ita, ut cum his appellationibus illam de Attalicae 

 bibliothecae libris usurpatam nihil commune habere mire contenderiuL 

 Ritschelius in disputalione illa praestantissima de bibliothecis Alexati- 

 driiiis germauice scripta, pluribus inlerpretaudi rationibus praemissis, qvae 

 in mentem alicui iucidere possent, sed falsas tarnen se omiies piaeberent ~ff) x 



°) Pro meudoso avftfuxâv cod. Mediolanensis Keilius avfi/Jt'xruv reposuit. Dubilat ta- 

 rnen, au forsitan probabilius sit ov/qufâv, qvod in libro Parisino scriptum, ob eain 

 causam probaudum est. 

 ") Sic est in MS. Mediolanensi, âfuyav in Parisino. uec vero qvidqvam hae formae 

 siguificalioue différant. Librorum mentio in scripto Parisino hoc modo fif: mr <pqg 

 ixtos fisv (CQt&fioç rsrçaxiafWQiut Öta^tT-tat oxraxoaiui, rqç 8è tàv avuxtôçar h'toc 

 ev/ifiiyàv fier ßtßXcov ùçi&/iài TtaouQc'txovTa /ivQiadeç, àiayâv Si xal ànlcov fivçiadeç 

 èvvtu. 



***) De his rebus cfr. Ritschelius de bibl. Alex. p. 13 et Keilius I. d. p. 248 sqq. 

 t) Ulramque rationem proponit Reiskius ad locum eundem Plutarchi. illam superiorem 

 Wegenerus 1. d. p- 02 amplectitur. Perverse Simon de Magistiïs mtXâ ß. interpreta- 

 tus est autographe* ; cfr. Wegener. Schwarzius I. d. p. 65 interpretatur ita: "sin- 

 gula volumiua extra fasciculos (qvibus plura unius corporis colligabantwO spectata 



t10 Qvia optamus. ut. si fieri possit, veritas tandem dilucide ex hac nostra commenta- 

 tione appareat. haec irrita explicandi pericula brevi in couspeetu ponemus. Censet 



