De re libraria Graec. et Rom. 519 



anka, siqvidem id, qvod simplex est, cum simul non mixtum vocatur, ei, 

 qvod mixtum dicitur, non potest non esse contrarium. Atqvi ovfifiiyr^ 

 genùnatum qvid vel multiplicatuin minime significat. Seqvitur, ut anka 

 ßißkla non sint dicta singula exempla, geminis vel pluribus opposita. Qvae 

 cum ita sint, explicatio viri illustris céder* debet alii, si qvae et a verbis 

 et a rebus potiorem se ostendil. Id vero non cadit in sententiam Bern- 

 hardyi, qvi commixta volumina (ovfipiyij) interpretatur miscella, simpii- 

 cia (anlà) libros singuloriun scriptorum, ac tarnen ânlà apud Plutarchum 

 qviddam omnino aliud esse existimat *); qvem virum clarissimum refellit 

 in posteriore libello Ritschelîus, atqve, ut reliqva omittam, jam illud red- 

 arguit, qvod ita in ßruchio ii libri, qvorum in qvoqve varia scripta com- 

 prehensa fuisse sibi finxit, amplius qvadruplo pluies non miscellis volumi- 

 nibus fuissent, nec vero numer um mutari, qvod censuit faciendum, Grae- 

 corum fontium post editorum convenientia patilur. Keilii autem inter- 

 prelatio ea est, qvae sine dubio verum attigisse nobis qvidem videatur. 

 Dicit enim in discrimine mixtorum et simplicium librorum facto illud agi 

 appai-eve, "qvemadmodum singuli libri voluminibus dislributi fuerint" 

 (I. d. p. 248). Qva sententia proposita, nihil amplius nobis dicendum 

 putaremus, si opinioni accessisset argumentalio ad persvadendum accommo- 

 data, ac nisi Keilius hanc ipsam explicationem in Plutarchi verba cou- 

 venire negaret, qvae vel eo modo, qvo Ritschelius, vel eo, qvo Bernhar- 

 dyus interpretatus est, vel fortasse aliter intelligi posse judicat. Qvasi vero 

 vox in monumentis Graecis bis de libris posita, cum hoc loco libri Perga- 

 menae, illo Alexandrinae bibliothecae commemorantur, non utroqve loco 

 idem necessario significet, nec artis rei librariae vocabulum, sed aliam in 

 partem alibi accipienda sit. Id qvi fecit Judicium, aut veram interpre- 

 taudi viam non invenit aut, qvod accidit, inventam perseqvi et per ejus 

 anfractus cursum expedire nescivit. Qvam ob causam, qvae de his rebus 

 commenlatus eram **J, ut earum difficultates, si forte possem, solverem, 

 ea in medium proferre non dubito. 



*) Vertit eniui voeem Plutarcheam sic: "in einfacher arithmetischer Berechnung.," vide 



commentarios Berolioenses, qvi inscribuntur Jahrbücher für wissenschaftliche Kritik. 



1838. P. 2 p. 829—831. 



" i Ut verum tak-ar. accidit mihi, homiiii longe ab ils locis, ubi floret philologia, vivenli. 



ut, cum, leda disuutatioue Ritschelii, meam ipse explicationem excogitassem. cogui- 



