520 E. a Brun En j^ 



Et ex ipsis vocabulis ßlßlot, et libri partibus iis, in qvas scripta 

 majora dividebantiir, imponi solitis et ex locis litterarum Lalinarum muj- 

 tis, ubi eaedem partes dicuntur volumina *), bas partes suo qvainqve 

 volumiiie comprehendi proprie debuisse intelligitur. Nec vero semper 

 confectores voluminum eam legem observasse, testes sunt, qvos etiam 

 Keilius citavit, superslilia volumina et Herculanensia et Aegyptiaca. lu 

 illis euim suut duo, qvae librum qvartum Rbetoricorum Philodemi, item- 

 qve duo, qvae qvinlum ejusdem tieqI 7ioii]fi,àzoiv continent dimidiatum **); 

 in his insigne est volumen in insula Elephantine reperlum, qvod, etsi nihil 

 ei déesse certum est, libri XXIV Iliadis versus tantum habet 127 — 804, 

 unde conjicere licet, in superiore volumine cum initio ejus libri tot fuisse 

 versus antecedentis, qvot opus erant ad eandem fere summam versuum 

 voluiniiiis, et sic in ceteris usqve ad principium Iliadis, si modo reliqva 

 volumina uni servalo magnitudine paria iuerunt ***). ltaqve a lege illa ser- 

 vanda tum etiam discessum esse videmus, cum ambitus librorum non ita 

 magnus erat; is aulem si amplior, fuisse cum librorum partitio ab ipsis eo- 

 nim ouctoribus praecepta esset vel certe necessaria haberetur, exemplum 

 arguit in Plinii Ep. III. 5, ubi ab eo inter scripta avunculi referuntur li- 



;is qvidem céleris scriptis, sed ipso invento Mediolauensi atqve Keilii commeutario 

 Dondum auimadversis ea jani de hac qvaestiuncula conscriberem, qvae nunc, satis 

 longo (empöre iuterjecto, re(racla(a in lucem edo. At cerle post Keilium nemo 

 exeliül, per qvem haec qvaeslio aliqvid profecerit, neqve de ea postea qvemqvam 

 placier Reinium in Gallo Beckeriano qvidqvam scripsisse, qvamvis diügenti explo- 

 ralionè, coguovi. Reiuius interpietalionem Ritschelii non satis cerlam esse dicit (II. 

 p. 315); eamqve in dubium vocaveruut eliam Prellerus (Enc} r clop. Pauly. IV. p. 1042) 

 ut Guil. A. Beckerus (ibid. I.' p. 1110). Qvorum viroram clarissimorum duo su- 

 periores qvalenus novi aliqvid ipsi tentarunt, de voluminibus papyraceis e singulis 

 plagulis cousianlibus ille, de rccognitis et digeslis exemplis hie ac de conlrariis co- 

 gilantes, lam dubiis id et verbis diserunt et animis, ut in verbis examinandis im- 

 moiaii nou deceal. Schueidewinus in Ephera. Gottingens, a. 1840 p. 952 idem rei 

 euodaudac periculum. qvod Bernhard yus, fecit. 

 M Ex. c. Cicer. Tusc. III. 3. 6. Script. Rhetoric. ad Herenn. I. 17. 27. Ovid. Trist. I. 

 i. 117. Vellej. I. 14. H. 131. Svetou. Claud. 41. De ill. gramm. 6. 



*■) Ofr. Bool. 1. d. p. 32. Qvintum volumen his qvattuor accedit, judice Ritschelio p, 

 126 sq- de bibl. Alex. 



îSaS ) Cfr. Das Alexandrinische Muséum von G. Parthey (éd. Berolini 1838;, p. 81. 



