522 E. a Bru a ê b 



non semper commoda videri potuit papyraceorum qvidem voluminum 

 cum libris congruentia; qva in re miro casu contingit, ut ipsius Calli- 

 inachi servalum sit hoc Judicium: /ntya ßißXlov ïaov thaï fityâXoi y.aM> 

 (v. Athenaei Deipnosoph. lib. 3 epitom. iuit.). Ac providit eliam forluna, ut 

 in volumine illo Elephantinensi, qvod ad tempora extrema Ptolemaeorum 

 referunt (cfr. Parthey. I. s. s), nostrae aetatis oculis proponeretur ex ipso 

 Aegypto exemplum ßißXlwv ovfifiiyév. 



His dictis, qvibus maximae difficultati, qvae objici |)0sset, occurre- 

 remus, illud moneudum est, qvod etiamRitschelius vidit (de biblioth. Alexaudr. 

 p. 26 sq.), in computandis copiis bibliothecarum antiqvitatis fieri non potuisse, 

 qvin singula, qvae se ipsa oculorum aspectui inter se separanda praeberent, 

 volumina, non singula scripta dinumerareutur; qvemadmodum etiamnunc 

 bibliothecarum thesauros e compactorum librorum multitudine metiun- 

 tur. Ergo ßlßXoi ovuiitytîç et apiytïç (ânXal) sunt volumina; sed diver- 

 silas, qvo spectant adjectiva contraria, a diversis notionibus ipsius vocis 

 ßißXog repetenda est. Oritur autern ab eo discrimine, qvod, cum ßlßXoi 

 non modo scripta, sed eorum etiam illae parles atqve insuper volumina 

 dicerentur, lias inter duas posteriores intercedebat significationes. Eam se- 

 qvendo vim verbi ancipitem res expeditur sic: ßi'ßXoi ov/ufxiytîç sunt vo- 

 lumina, in qvibus partes operum majorum fuerunl, qvibus partibus, inter- 

 na argumenti ratione vel delinitis vel definiendis *j, non conveuiebat ex- 

 terna divisio voluminum, ut in his voluminibus significationes duae ßlßXoc 

 vocabuli altera alteri répugnaient; àfxiyùç seu ânXaï ßißXoi volumina vo- 

 cata sunt ea, in qvibus repugnantiae illi locus non erat, qvia tum siugulos 

 operum libros exactos et absolutos, tum libros singulares, tum etiam (ortasse 

 litteras brevissimas miscellas conliiiebant. Qvam explicationem rationibus 

 fulcimus his, qvae seqvuutur 



Fit interdum apud nostrae aetatis homines, ni, qvam multa scripse- 

 rit aliqvis, tomorum, non scriptorum numéro computelur; in qva numera- 

 tione tarnen perspicuum est spectari non posse, qvot forte lomi compacti 

 sint, sed necessario, qvot in libros scriptor sua ipse partitus sit. Haec ra- 



*) In eodein génère l'uciuut volumina, «i qvae fabulas sccnicas vel alia ejuMrnodi scripta, 

 qvae «Jividi in libros non oporleret, ex parle (anlurn aul plura talia carpfim conipre- 

 henderunt. 



