534 E. A Brunér 



minum receptaculo cylindrato, dignus videretur. Contra post ea, qvae su- 

 pra exposuimus, nunc facile intellectu est, cum poêla libros jam antea 

 emissos iterum foras daret collectos, eos uno et eodem codice niembraneo 

 cura bibliopolae Secundi (ep. 2. v. 7) coarctatos fuisse, postqvam usu 

 recepti eraut hujus generis codices. Iterata est editio aetate Domitiarti, si 

 septem modo libros complexa est; sin plures, Nerva principe aut Trajano. 

 Domitiano imperatore liber XIV in publicum prodiit (cfr. epp. 1, 4); sed 

 hujus libri dislichorum pars mnltis fortasse annis ante composila est, 

 qvoniam Martialis, qvi Nerone vivo Romani venit, mox versus condere 

 coepisse videtur, atqve omnes, qvi sunt apophoretorum, occasionibus variis 

 debitos in hune librum congessit. 



In aliis epigrammatis Martialis nihil, qvod hue pertineat, videmus. 

 Nolumus enim in hanc qvaeslionem vocare libellos constrictos (XIV, 

 37); de qvibus vide Galli ßeckeriani a Reinio recogniti part. 2. p. 322 

 sq.; qvamqvam constrictos, pro qvo Schueidewinus selectos reposuit, 

 aptum saue esset ad compactos libros, id est codices, significandos. Tomus 

 vilis (I, 66), etsi legilur in carminé, qvod secundae editio nis esse, librorum 

 Martialis mentio demonstrat, tarnen schedulam charlae vilem evidenter va- 

 let. Neqve apud scriptores Martialis aeqvales locum ullum hue spectare 

 intelligimus praeter illum in satira Juvenalis septima, initio principatus 

 Trajani scripta : 



— — — croceae membranet tctbellae 

 Impletur (v. 23 sq.); 

 ubi tarnen non de edito libro sermo est. Eodem referendus videretur v. 

 100 ejusdem satirae, si necesse esset millesimam paginam interpretari 

 unius et ejusdam libri, h. e. codicis, ac non diceretur paginarum nume- 

 rus e compluribus volumiuibus non sine arbitrariae superlationis jure com- 

 putatus. 



Martialis commemoratio codicum membraneorum certa est, incertis- 

 sima autem aut nulla potius ea, qvam tarnen forsitan civispiam attributam 

 perseveranter voluerit duobus aliorum locis, qvi, etsi versibus Martialis ae- 

 tate antecedunt, huic parti disputationis nostrae reservari potuerunt, servata 

 eorum verborum, qvibus nsi sumus, veritate. Alter est Plinii (H. N. VII, 

 21, 21): Oculorum acies vel maxime fidem excedentia invenit exempta. 



