De re Libraria G raet: et Rom. 549 



in bibliothecam migrasse, vix aliter explicari polest, qvam ut illa edictorum 

 veterum exempla descripta fuerint. Et libros elepliaulinos bibliothecae Ul- 

 piae non unica exempla attonirn seualus de iniliis imperii priucipum fuis- 

 se, qvivis facile largietur; qvare, etsi eidein exemplari, de qvo Vopiscus 

 loqvilur, Tacitus ipse manu sua sub.sc//p.srra t (Vop. p. 228), hoc tarnen 

 etiam gemiiium fuit, qvi d ad tantae rei memoriam celebiandam bibliothe- 

 cae, in qva hominibus libère versari licebat, traditum erat. Alqve in uni- 

 versum non ipsa aulheiitica exempla lillerarum publicarum, sed gemina et 

 descripta in bibliolhecas veuisse conteadimus. Elenim insignis fnisset re- 

 riini perturbatio, si acta publica qvaedam in «uo tabulario, alia in biblio- 

 thecis collocata, omnia spai>a passim sine ordine fuissent. Qvod praeci- 

 pue de actis senatus diceudum est, qvae scriplores rerum geslarum se con- 

 suluisse saepe produnt, et in bibliolhecas ita translata fuisse credimus, ut 

 neqve omuia et modo trauscripla bis Iocis reposita fuerint *) Id aulem 

 inslilutum, ut et hae et aliae qvaedarn iilterae publicae, qvo adiri possent 

 facilius, in bibliolhecis asservarentur, ab Augusti principatu repetendum 

 censemus. Praeter Lflpiam bibliothecam etiam ejus, qvae in domo Tibe- 

 riana erat, mentio fit, ubi tabulae publicae bibliothecarum commemorantur: 

 nam ex utraqve Vopiscus se libros, qvos in Probi vita habuisset fontes, 



*) Dicit Schlosserasp. 88: '' fl'ir werden selten, dass diese Protokolle nicht bloss in den Ar- 

 chiven^ sondern auch in besondern Abtheilungen der öffentlichen Bibliotheken, zu denen 

 nur der Sladtprii/ekt den Zutritt erlauben konnte, aufbewahrt wurden; dass daher die 

 Geschichtsclireiber der Kaiserzeit zuweilen die Erlaubnis» sie zu benutzen erhalten 

 haben.'' Non dubitaverim, qvin acla senatus el similia scripta diligentissimae cnsto- 

 diae mandata fuerint, sed qvod de difficultale haec acla inspicicndi Schlosaerus staluit. 

 id tunt ii m de ephemeriilibus vitae imperatorum, qvarum singularis erat ratio, Vopi- 

 scus initient (p. 209). Qvo tandem consilio in bibliolhecas missa essent haec acta 

 senatus, qvae in tabulario supra clivum Capitolinum silo asservabanlur, si tam diffici- 

 üs in illis Iocis fuisset aditus? Descripta taut um exemplaria tabularum publicarum in 

 bibliolhecis fuisse, ob eam rem supra observalioue tarn dignuin existimavimus, qvia 

 facilior cousulendi copia ex hoc colligi potest. Erravit vir illustrissimus, Tacilo 

 ipsa acta senatus videre lieuisse Hegaus p. 95; qvod repelivit Reinius in Encycl. 

 Paul. I. p- 49. Tacitus de iis, qvae in senatu acta erant, lalia refert. qvae ex diur- 

 uis populi actis, qvae tarnen Schlössen opinio est, coguoscere non potuerit, et (id 

 qvod alios nun fugisse video) commentariis senatus se usum esse ipse dicit An. 

 XV. 74. 



