228 F. W. Mäklin. 



2. Strong, rubripenne: Nigrura, nitidum, seg-mentis ultirais abclominis 

 elytrisque rubris, antennarum articulis duobus penultiniis longitudine paiilo 

 latioribus; pronoto a basi apicem vei'sus scnsim modice angustato, longitu- 

 dine duplo latiori, margine ejus basali leviter elevato; elytris subtilissime 

 striato-punctatis , punctis striarum suturae proximarum basin versus minus 

 dense positis, interstitiis inter strias punctorum omnino irapunctatis. 

 Longit. 13 m. m.; Latit. lium. 4,6 m. m. 

 PoecUestlms rufipcnnis Dejean, Cat. 3 éd., p. 229 verisimiliter. 



Habitat Brasiliam; in museu Academiae Alexandrinae Ilelsingforsicnsis individuiim 

 uiiicum. 



A specie praecedenti forma autennarum, pictura elytrorum, margine ba- 

 sali pronoti minus elevato ut et scutello paulo latiori inprimis diversum. 

 Caput minus dense sat distincte, quamvis subtiliter punctatum, in medio lou- 

 gitudinaliter sublaevigatum et absoletius Impressum, nigrum, nitidum, ore 

 palpisque dilutius fusco-piceis. Antennae capite cum prothorace vix tertia 

 parte longiores, apicem versus paulo magis quam in Strong, ornato dilatatae, 

 articulis duobus pemiltimis longitudine paulo latioribus. Pronotum fortiter 

 transversum, prope l)asin longitudine duplo latius, apicem versus sensim mo- 

 dice angustatum, lateribus in medio perparum rotundato-dilatatis, angulis om- 

 nibus vix productis, anticis obtusiusculis, margine basali leviter elevato, supra 

 transversim levissime cönvexum, longitudinaliter obsoletissime canaliculatum , 

 nigrum, nitidum, subtilissime obsoleteque minus dense punctulatum. Scutel- 

 lum triangiüare, paulo latius quam in Strong, ornato, nigrum, nitidum, om- 

 nino fere laevigatum. Elytra latiuscula, ad ^/3 partem totius longitudinis sensim 

 vix dilatata, deinde apicem versus ut in congeneribus proximis subito tbr- 

 tius angustata, testaceo-rubra , nitida, subtiliter striato-punctata , punctis stri- 

 arum suturae proximarum basin versus minus dense impressis, omnibus ante 

 apicem obsoletioribus , margine proximis omnino fere evanescentibus , inter- 

 stitiis inter strias impunctatis. Corpus stditus nigrum, minus nitidum, ab- 

 dominis segmento tertio fusco-rufo, quarto, quinto et sexto dilutius rufo-testa- 

 ceis; margine inflexo elytrorum toto testaceo-rubro. Pedes ut in praecedenti. 



Lacordaire rechnet in seiner Histoire naturelle des Insectes V p. 484 

 Poecilesthus rufipennis Dej. Cat. allerdings zur Gattung Strongylium, indes- 

 sen konnte, trotz der grossen Wahrscheinlichkeit, dass diese von Dejean be- 

 nannte Art und die hier beschriebene identisch ist, die Benennung rufi- 

 penne nicht beibehalten werden, Aveil Kollar und L. Redtenbacher in Hü- 

 gels Kaschmir eine Strongylium-kxt unter demselben Namen beschrieben 

 haben. 



