300 F. W. Mäklin. 



Stenochia ähiaüs Mannerbeim , in coli, denominatoris. 

 Var. 8: Nigro-aenea, pronoti margine laterali obsoletius elytrisque exterius laete viridi- 

 aeneis, pleuris, pectoris lateribus maigiiieque inflexo elytrorum purpureis, auteunis pedibus- 

 que ut in praecedentibus. 



Habitat Brasiliara et a Dom. Ménétriés in Serra da Lapa inventum; Mus. Academiae 

 Alexandrinae Helsiugtorsiensis. Varielaüs à in museo V''' Cl"" Westermann Hafniae indi- 

 viduum uniciim. 



Caput crebre, admodum distincte piinctatum, fronte media latius, sed ob- 

 soletius impressa; oculis distautibus. Autennae capite cum prothorace quarta 

 circa parte longiores, apicem versus sensim leviter dilatatae, fusco-nigrae, 

 opacae, articulo primo rufo- vel fusco-testaceo, art. 3 — 5 nigro-aeneis, art. 

 penultimis latitudine paulo longioribus. Pronotum fortius transversum, long-i- 

 tudine plus quam dimidio latius, apicem versus nonnihil angustatum et in 

 medio levissime dilatatum, parum transversim convexum, crebre, minus sub- 

 tiliter distincte punctatum, versus latera subrugulosum, ante scutellum obso- 

 letius depressum et interdum brevi spatio subcanaliculatum , angulis anticis 

 vix productis, posticis fere rectis, margine basali parum elevato et versus la- 

 tera minus distincte determinato. Scutellum trianguläre, laevigatum. Elytra 

 pronoti basi quarta fere parte latiora, ultra % partem totius longitudinis ae- 

 quilata, minus convexa, minus profunde (versus marginem lateralem tamen 

 paulo profundius) subcrenatim punctato-striata, punctis dense impressis, api- 

 cem versus sensim adhuc subtilioribus et denique oranino fere obsoletis, striis 

 vero ibidem profundius fere exaratis, inteistitiis vix convexis, parce et vix 

 conspicue punctulatis. Pedes nigro-aeuei, interdum magis fusci, femoribus 

 fere ad apicem usque fulvo- vel rufo-testaceis. 



**) tttt) Corpore admodum elongato, plerumque minus convexo; oculis 

 approximatis; pronoto plus minusve transverso (in Strong, langiddo et an- 

 giistulo minus transverso), in medio paulo latiori et interdum subangulatim 

 dilatato, angulis anticis fere semper nonnihil promiuentibus, plerumque magis 

 dentiformibus, lateribus saepissime dentatis aut tuberculatis *j; elytris punctato- 

 striatis, punctis apicem versus interdum magis obsoletis, interstitiis alternis 

 rarissime paulo latioribus et magis elevatis (in Strong, denticutato secundum 

 totam longitudinem , in Strong, armato, cotifini et langiddo paulo ante api- 



*) Anguli antici pronoti ex. gr. in Sirong. languido et angustulo omuino non sunt 

 prominentes et latera haud tuberculata in Speciebus modo laudatis ut et in Strong, impressi- 

 colli, cognato et punctaüssimo, sed species illae ob affiuitatem in ceteris partibus cum nou- 

 nullis hujus subdivisiouis huc relatae sunt. 



