653 



kan men zeggen, dat de conclusie uit de vakkenproeven bevestigd 

 wordt, dat molascinder weleens een gering voordeel oplevert. 



MOI.A.SCUIT. 



Zooals bij de bespreking van molascinder werd opgemerkt, ves- 

 tigde reeds op het 6e suikereongres de lieer Van der Kolk de aan- 

 dacht op molascuit als bijproduct bij de suikerindustrie. Ken zekere 

 George Hu(UIes, als chemicus werkzaam bij Agricultural vSociety op 

 Barbados, paste omstreeks I902 voor het eerst een procédé toe om 

 veevoeder uit melasse en ampas te maken ; Hughes gaf ook den 

 naam „molascuit" aan dit product. Molascuit wordt gemaakt door 

 melasse te mengen met het uitgeperste „merg" van den rietstok, 

 dus met het fijnste en het minst houtvezels bevattende gedeelte der 

 ampas. De ampas wordt daartoe gezeefd; maar later schijnt men 

 ook ampas gemalen, en dus alle fijne ampasdeelen gebruikt te heb- 

 ben. Het mengsel bevat ongeveer 80 % melasse. 



Men heeft ook getracht molascuit als meststof voor riet te ge- 

 bruiken. Blijkens hare samenstelling moet de stof hoofdzakelijk als 

 melasse werken. Voor zoover ons bekend werd er slechts één vak- 

 kenproef met molascuit genomen, en wel in 1012 op de s.f. Kawa- 

 rasan in tuin Klanderan, met het volgende resultaat: 



Beide objecten ontvingen evenveel stikstof; de stikstof uit mo- 

 lascuit werd voor 100% in rekening gebracht. 



Men ziet, dat molascuit er niet in slaagde, zich in deze eene 

 proef een goeden naam te bezorgen. Over den tijd van toediening 

 zijn geen gegevens te vinden; misschien heeft de melasse schadelijk 

 gewerkt bij late toediening. 



In de buitenlandsche literatuur wordt over molascuit slechts 

 gesproken als veevoeder, dus als middel om de melasse voordeelig 

 van de hand te kunnen doen. 



MOLASTEGO. 



Bit door de Handelsvereeniging Amsterdam gefabriceerde vee- 

 voer schijnt dezelfde samenstelling te hebben; de bereiding zou 

 eenigszins afwijken. 



