(12) 1408 



YoCtEl 1) daarentegen toont enkele malen een n;ui\v samengaan 

 aan van liet nitrificeerend vermogen van eenige suikerbietveldjes en 

 de opbrengst. 



Fked en Grail -) gebruiken zeer juist de Onieliansky-opiossingen 

 om het al of niet aanwezig zijn van nitril'iceerende bacteriën in de 

 te onderzoeken gronden aan te toonen ; de quantitalieve l)epalingen 

 verrichten zij echter in den grond zelf. Brown-<j komt naar aanlei- 

 ding van verschillende proeven tot het besluit, dat de werkzaamheid 

 der bacteriën en de vruchtbaarheid van den bodem evenredig met 

 elkaar zijn, zoodat men op grond van bacteriologische onderzoekingen 

 in het laboratorium een inzicht kan krijgen in den te verwachten 

 oogst. Daar echter zoowel door Stevens en Withers als in het vol- 

 gende is aangetoond, dat bij een zeer geringe intensiteit, ja. zelfs bij 

 geheele afwezigheid van het zoo belangrijk geachte nitrificatieproces, 

 sommige gewassen een uitstekenden oogst kunnen opleveren, komt 

 het mij voor, dat deze conclusie in hare algemeenheid te ver gaat. 



Bij de bestudeering van de reeds omvangrijke literatuur betref- 

 fende het microbiologisch onderzoek van den grond valt het sterk 

 op, dat men aan de belangrijke quaestie, in welk verband het onder- 

 zochte proces tot de plant staat, in het algemeen zoo weinig aandacht 

 geschonken heeft. Zoo vindt men bij de talrijke onderzoekers, die 

 zich met de nitrificatie hebben beziggehouden, zelden vermeld of het 

 betrokken gewas in staat is stikstof al of niet in den vorm van am- 

 moniak op te nemen, hetgeen toch een belangrijke schakel vormt 

 bij de beoordeeling, of een eventueel in het laboratorium gevonden 

 slechte nitrificatie als oorzaak voor den slechten stand van het gewas 

 beschouwd moet worden. Gainey ^) wijst erop, dat er nog weinig 

 gegevens te vinden zijn, waaruit men kan opmaken of een hoog ni- 

 trificeerend vermogen een groote vruchtbaarheid tot gevolg heeft of 

 dat beide het gevolg zijn van de samenwerking van gemeenschap- 

 pelijke factoren. 



Het verband tusschen een microbiologisch proces en de ontwik- 

 keling van een gewas kan zoowel direct als indirect zijn. Direct 

 wanneer door de microben producten gemaakt worden, die voor het 

 jdantenleven onontbeerlijk zijn en op geen andere wijze worden 

 toegevoerd; het belangrijkste voorbeeld hiervan is wel de ammoni- 

 ücatie der organische stikstofverbindingen, waarvan zoowel de plan- 



1) Centr. BI. f. EaUt. Bd. 27. blz. 602. 



2) Soil Science Vol. 1 1916. Blz. 318. 



3) Journal of Agric. Research. Vol. 5 1916. Blz 869. 

 J) Soil Sciencfe Vol. 3 1917. Blz. 412. 



