un 



gevallen ons op eenvoudige wijze een antwoord geven op enkele, 

 ongetwijfeld belangrijke vragen. 



Alvorens een verder oordeel over de bruikbaarheid dezer metho- 

 de te kunnen uitspreken, was het gewenscht ook hier een indruk 

 te hebben van den invloed, dien het aantal bacteriën op den loop van 

 het })roces kan uitoefenen, liij de hierop betrekking hebbende proe- 

 ven werd nog niet gebruik gemaakt van de door mij aangebrachte 

 wijziging in de hoeveelheid van het entmateriaal, doch werd, in 

 navolging van Remy, 10% grond aan de cultuurvloeistof toege- 

 voegd. Deze 10% bestond uit een bepaald mengsel van gepasteuri- 

 seerden en niet gepasteuriseerden grond. Dat niet eenvoudig met 

 stijgende hoeveelheden grond werd geënt, had ten doel een even- 

 tueelen invloed van den grond zelf op het verloop van het proces 

 in alle gevallen dezelfde te doen zijn. 



De cultuurvloeistof bevatte 0,15% (NH4>2S04, 0,05% K2HPO4 

 en overmaat CaC03 in welwater. Geënt werd met zandgrond, 

 afkomstig van de s f. Ngadiredjo en een tweede reeks met kleigrond. 

 afkomstig van tuin Pekoentjen te Pasoeroean. Gereageerd werd 

 met diphenylamine-zwavelzuur. Positieve reactie wordt aangeduid 

 met -f. 



Tabel UI. 



Grond van Pekoentjen. 



Na vei'loop van : 



Grond van Ngadire<ljo. 



Zooals te verwachten was, stemmen de hier verkregen resulta- 

 ten overeen met die van de vorige proef. Zij wijken echter daarvan 

 af, doordat de verschillen van een 10 X grootere hoeveelheid ent- 

 materiaal op deze wijze reeds na 10, resp, Pi dagen niet meer aan- 

 toonbaar zijn. Ook het tijdstip, waarop het NH4 uit de vloeistof 

 verdwijnt, gaf geen enkele aanduiding van een verschil in het aantal 

 bacteriën, waarmede de proef was aangezet. In den grond van Pe- 

 koentjen was de ammoniak in alle kolven op ongeveer hetzelfde tijd- 

 stip (O weken) verdwenen. 



