(28) 1424 



Waarschijnlijk zou men, wanneer het proces quantitatief ver- 

 volgd was, de verschillen iets langer dan 8 dagen hebben kunnen 

 aantoonen. De bestudeering van de talrijke, vaak niets zeggende 

 quantitatieve bepalingen in vloeistotcultures, die in de literatuur 

 voorkomen, geeft de overtuiging, dat van een uitbreiding van de 

 methode in deze richting niet veel te verwachten is. Bovendien zou 

 hiermede het groote voordeel van een gemakkelijke uitvoering groo- 

 tendeels opgeheven worden en zou een (juantitatieve bepaling in den 

 grond zelf veel nader tot het doel voeren. 



De reden, dat bij gebruik van de vloeistofmethode en weinig 

 grond de resultaten in hooge mate afwijken van hetgeen in het veld 

 gebeurt, is niet alleen dat de physische eigenschappen van den grond 

 niet tot uiting kunnen komen, doch tevens dat ook de chemische 

 hoedanigheden op het verloop van het proces zoo goed als geen in- 

 vloed kunnen uitoefenen. Wil men door gebruik te maken van de 

 vloeistofmethode deze laatste tot zekere hoogte leeren kennen, dan 

 moet men met veel grootere hoeveelheden grond enten. Dat dan 

 de vloeistof wel verschillen laat zien en tot resultaten aanleiding 

 kan geven, leert de volgende proef. 



Genomen werd een 7-tal gronden, deels van geheel verschil- 

 lenden oorsprong, en in plaats van met 10% werden nu de proeven 

 met 5ü% grond aangezet, zoodat aan 200 c.M^. (NH4,)2S04-oplossing 

 (0,2%) telkens 100 gram versche grond werd toegevoegd; met tus- 

 schenpoozen van 2 — 4 dagen werd op de reeds beschreven wijze op 

 nitraat, nitriet en ammoniak gereageerd. 



De resultaten van dit onderzoek zijn in nevensgaande figuur 

 vereenigd. Door verschillende arceering is aangegeven de tijd, gedu- 

 rende welken ammoniak, nitriet en nitraat in de vloeistof aanwezig 

 waren, terwijl door een dubbel lijntje het eind van het geheele oxy- 

 datie-proces is aangegeven. Het spreekt vanzelf, dat het reeds ge- 

 vormde nitraat gedurende het verdere verloop van de proef aan- 

 toonbaar bleef. Als beginpunt werd aangenomen het tijdstip, waarop 

 de verschuilende stoffen duidelijk aantoonbaar waren, als eindpunt 

 dat, waarop ze geheel uit de oplossing verdwenen waren. 



Zooals bekend verloopt het nitrificatieproces in twee stadia: 

 Ie nitritatie, d.i. de overvoering van NH^ in NO 't, door de nitriet- 

 bacteriën en 2e de nitratatie, d.i. de overvoering van het gevormde 

 NO 2 in N0';3 door de nitraatbacteriën. Ook in die gevallen, waarin 

 geen nitriet aantoonbaar is, moet men aannemen, dat toch nitriet 

 als tusschenstadium is opgetreden, aangezien de nitraatbacteriën uit- 



