(48) 



1444 



Met een enkel woord zij liier melding gemaakt van de wijze, waarop 

 het oxydeerend vermogen van den grond bepaald werd. 't) 



Daar het niet de bedoeling was alle in den grond aanwezige ferri- of 

 ferroverbindingen te bepalen, doch wel om zooveel mogelijk een indruk te 

 krijgen van die ijzerverbindingen, die gemakkelijk door de microbiologische 

 processen worden omgezet, werd de grond niet zooals gebruikelijk is met 

 sterk zuur in de warmte behandeld, doch met verdund zwavelzuur bij ka- 

 mertemperatuur. 



De hoeveelheid jodium, die door het in oplossing gegane ferri uit een 

 joodkaliumoplossing werd vrijgemaakt, werd met 0,01 norm. NaijS203 geti- 

 treerd. Daarna werd de grond gedurende eenige weken aan de oxydeerende 

 werking van de lucht blootgesteld of beter nog gedurende 24 uur met lucht 

 in waterige suspensie geschud en de bepaling herhaald. Uit de verhouding 

 van de hoeveelheden jodium vdór en na de oxydatie (uitziiring) kan men een 

 indruk krijgen van den oxydatietoestand (uitzuringsgraad) van den grond. 



Verder bleek er een nauw verband te bestaan tusschen dezen uitzu- 

 ringsgraad en het nitrificeerend vermogen van den grond, waarop in hoofd- 

 stuk III nog nader wordt teruggekomen. In onderstaande tabel vindt men 

 het oxydeerend vermogen van enkele gronden vóór en na het uitzuren. 



Tabel IX. 

 Het oxj^leerend vermogen van enkele gronden, uitgedrukt in 

 m.G. jodium per 100 G. grond (berekend op droog 105° C.) voor 

 en na uitzuren. 



1) Zie voor nadere bijzonderlierlen : 

 Archief v. d. Suikerindustrie in N. I. 1915, blz. 

 » )) ):> » 1918, blz. 



317. 

 1297, 



