(52) 1448 



gèns Stutzer 1) zijn verdunde nitrietoplossingen alleen schadelijk 

 voor jonge kiemplantjes, terwijl sommige oudere planten zelfs beter 

 zouden gedijen met nitriet dan met nitraat. Schulze '^) kon bij een 

 bemesting van 0,05 — 0,1 gram stikstof per K.G. grond slechts een 

 gering onderscheid constateeren tusschen de werking van calcium- 

 nitriet en nitrietvrije Norge-salpeter. Ook de proeven van Hudig en 

 Meijer 3) geven den indruk dat haver, zelfs de zeer jonge plantjes, 

 zeer goed tegen nitriet bestand zijn. (Deze ontvingen 288 m.G. 

 NaNOg op 400 cM-^. voedingsoplossing). Bovendien moet men re- 

 kening houden met het feit, dat in de meeste gronden het nitriet 

 in korten tijd genitrateerd wordt. 



In hoeverre behalve aan het CaCO^, ook aan de Fe(OH);} een 

 reguleerende werking op de waterstofionen-concentratie in het grond- 

 water toegekend moet worden, is slechts door nader onderzoek uit 

 te maken. Voegt men aan een cultuuroplossing, die 0,15yo (NHi.)2S04, 

 en ook 0,05% K2HPO4 bevat, een hoeveelheid goed uitgewasschen 

 Fe(0H)3 toe, benevens 10 gram van een goed nitrificeerenden, 

 bufferarmen zandgrond, dan kon reeds na 10 — 15 dagen geconsta- 

 teerd worden, dat in deze vloeistof beduidend meer nitraat gevormd 

 is gew^orden dan in dezelfde vloeistof zonder Fe(0H)3. Dat Süitngen'') 

 geen gunstige werking van het Fe(0H)3 kon constateeren op de 

 nitrificatie, moet m.i. toegeschreven worden aan het feit, dat in de 

 door hem gebruikte cultuuroplossing de nitrificeerende bacteriën 

 reeds hare optimale ontwikkelingsvoorwaarden vinden. De oorzaak 

 van de gunstige werking van het Fe(0H)3 moet men waarschijnlijk 

 in hoofdzaak zoeken in de vermindering van de H -ionen-concentratie 

 van het cultuurmedium. Door van Bemmelen 5) is reeds opgemerkt, 

 dat door het Fe(0H)3 uit oplossingen van ammoniumverbindingen 

 zuren geadsorbeerd kunnen worden, hoewel het hem voorkomt, dat 

 dit in den bodem niet van veel beteekenis zal zijn. 



Voegt men aan een oplossing van 0,15% (NH4).2S04 een hoeveel- 

 heid goed uitgewasschen Fe(0H)3 toe, dan blijkt, dat na eenigen tijd 

 de ppj van de oplossing van 6,6 tot 7,2 is gestegen, wat de hierboven 

 geuite veronderstelhng aannemelijk maakt. 



Een vraag, die ons zoowel in verband met het voorgaande als 

 voor de practijk belang inboezemt, is deze: Is het gewenscht om door 



1) Journal f. LandAV. lOOG, blz. 125. 



2) Landw. Zeitung 60, 1011, blz. 346. 



3) Versl. Landb. Onderz. Rijks Laiidb. Pr. 23, 1919, blz. 16. 



4) Centr. BI. f. Bakt. Bd. 3S 1913, blz. 642. 

 B) Die Absorption, blz. 126, 



