(70) 



4466 



De wijzen, waarop in de practijk met zwavelzuren ammoniak 

 gemest wordt, loopen nogal uiteen : het toevoegen in den vorm van 

 pastilles, waarvan er één bij elke plant wordt gelegd, wordt vaak 

 toegepast, terwijl het ook zeer gebruikelijk is om afgepaste hoeveel- 

 heden van het ruwe zout of van een oplossing van bepaalde con- 

 centratie, hetzij vóór of na het planten aan te wenden. Na de be- 

 mesting wordt in het algemeen de grond rijkelijk besproeid, daar 

 juist in deze tijden in de meeste streken weinig of geen regen valt. 



Daar wij in het voorgaande gezien hebben, dat in een zandgrond- 

 met slechts 25% klei, ook wanneer goed besproeid is, het grootste, 

 gedeelte van den ammoniak in de bovenste 10 — 20 c.M, wordt 

 vastgehouden, is het zeker niet uitgesloten, dat in de zwaardere 

 gronden de concentratie van den zwavelzuren ammoniak plaatselijk 

 zoo hoog is, dat uit dien hoofde geen nitrificatie mogelijk is. 



Het zijn ook juist deze zwaardere gronden, waarin de kans be- 

 staat dat door den geringen afstand, Wü,arover het (NH4)2S04 zich 

 verplaatst, de stikstof niet binnen het bereik van de wortels der 

 planten komt. Is echter de ammoniak in nitraat omgezet, dan kan 

 de diffusie veel gemakkelijker plaats hebben. 



Dit is op zeer eenvoudige wijze door de volgende proef aan te 

 toonen. 



Aan een steriele agaroplossing van 2% werd toegevoegd 20 y^ 

 van een kleigrond, die gedurende V2 ^^^^ *^P ^^^° ^- i^^ waterige 

 suspensie was gesteriliseerd. Het mengsel van agar en grond werd, 

 nadat het grootendeels was afgekoeld, snel in een groote doos met 

 vlakken bodem gegoten tot een hoogte van 2 a 3 c.M.. Nadat het 

 vast geworden was, werd in het midden een gat geboord van 3 c.M. 

 middellijn; op afstanden van 2, 4, 6, 8 en 10 c.M. van het middelpunt 

 van de plaat en zoo gelijkmatig mogelijk over het oppervlak verdeeld, 

 werden kleinere gaten geboord van 1/2 ^•^^' diameter. De bodems 

 van alle gaten werden nu met een weinig kokende agar-grondsus- 

 pensie dichtgegoten, zoodat in het waterlaagje tusschen agar en glas 

 capillaire vloeistofbeweging uitgesloten was. De randen der gaten 

 werden met een laagje vaseline bedekt om te- voorkomen, dat de op- 

 lossing zich boven over de plaat zou bewegen. 



Nu werd het gat in het midden gevuld met een oplossing, die 

 bevatte 5% KNOj^ en 5% (NH4)2S04. De 5 kleinere gaten wer- 

 den met water gevuld. Af en toe w-erden nu met een klein pipetje 

 eenige druppels water uit de kleine gaatjes genomen en op am- 

 moniak en nitraat gereageerd. 



