(72) . 1468 



blijkt ook de adsorptiebinding van het NH^* met de bodemmineralen 

 geen bezwaar te zijn voor de nitrilicatie. Daar het NH^* wel en het 

 NO/ zoo goed als niet door den bodem wordt vastgehouden, wordt 

 door de nitrificatie de kans op uitspoeling zeer vergroot. Het leek 

 mij daarom van belang bij eenige verschillende gronden na te gaan, 

 hoeveel stikstof vóór en na de nitrificatie door een bepaalde hoe- 

 veelheid water uitgespoeld kan worden. 



Voor dit doel werd aan een hoeveelheid grond van 2 — 3 K.G. 

 0,1 °/, zwavelzure ammoniak toegevoegd en hiermede een lysimeter 

 gevuld, zoodanig, dat in de bovenste laag van + 20 c.M. de zwavel- 

 zure ammoniak aanwezig was, terwijl de onderste laag van + 8 c.M. 

 uit onbemesten grond bestond. Geheel onderaan bevond zich een 

 laag kiezelsteentjes, waarop een dunne laag uitgewasschen duinzand 

 ter betere drainage. 



Gebruikt werden een 3-tal gronden van uiteenloopend type, n.1. 

 een zandgrond, een zavelgrond en een kleigrond, terwijl telkens 

 twee lysimeters met eenzelfde grondsoort gevuld werden. Van de 

 6 op deze wijze gevulde lysimeters werd de eerste reeks van drie 

 2 dagen na de bemesting geanalyseerd, in welken tijd nog geen ni- 

 trificatie had plaats gehad, terwijl de andere drie na eenige maan- 

 den onderzocht werden. 



Daartoe werd boven op den grond een hoeveelheid water ge- 

 goten en dit van onderen afgetapt, zoodat ongeveer 2 druppels per 

 seconde doorliepen. Het percolaat werd in verschillende porties van 

 250 c.j\R opgevangen, elk ongeveer met een regenbui van 17 m.M. 

 overeenkomende. Voor de verzadiging van den grond was + 1000 clM^. 

 water noodig, terwijl voor de drainage nog 1000 cM^. werd toege- 

 voegd, zoodat in het geheel 2000 c.M^. werd gebruikt, hetgeen over- 

 eenkomt met een regenbui van ongeveer 135 m.M.. 



Daar in dit verband de structuur van den grond een zeer voor- 

 name factor is, is in fig. 7 het slibdiagram der voor de proef ge- 

 bruikte gronden afgebeeld, i) De grond van s.f. Ngadiredjo was een 

 goed doorlatende zandgrond, die bij een vorige proef een goed ni- 

 trificeerend vermogen bleek te bezitten. 



De gronden van s.f. Kalibagor verschilden onderling nog vrij 

 sterk; die van tuin Han dj ar sar ie was een goed gekruimelde 



Ij Deze slibdiagiammen werden in het chemisch lab. van het Proefstation te 

 Pasoeroean gemaakt volgens de gecodificeerde methode van het Departement van 

 Landbouw te Buitenzorg, waarbij de diverse fracties worden gescheiden gedeeltelijk 

 door centrifugeeren, gedeeltelijk door den grond met water op te spuiten en geduren- 

 de verschillende tijden te laten bezinken, terwijl het zand boven 50/-^ door zeven 

 werd afgescheiden. 



