1485 (89) 



Beschouwen wij nu in plaats van twee, drie opeenvolgende 

 doorsneden op de tijden t en t -f- dt en met de eenheid tot opper- 

 vlak. De dillusiesnelheid in de eerste doorsnede bedraagt aanvanke- 



lijk K "TïT' w'aarin K is de diffusieconstante. 



In het tijdsdeel dt is daar dus doorheen gestroomd een hoe- 

 Se , 

 veelheid K -^.— dt. 



Het concentratieverschil van de tweede doorsnede naar de der- 



de bedraagt 5 (c -f ~vp dh) dli 



■ §h ■ 



De hoeveelheid, die door de tAveede doorsnede gestroomd is, 



bedraagt K i ^, + f\"'^~ *^^^ ) ^^^- ^^^^ verschil van hetgeen door 

 de eerste en de tweede doorsnede gestroomd is = hetgeen is achter- 



S-c 



gebleven en bedraagt — K . -, dh dt. 



oh-' 



Op dezell'de wijze als in het eerste gedeelte, kan men hier aflei- 

 den, dat de veranderingen in de hoeveelheden stof, die in het adsor- 



bens en in de oplossing tusschen de deeltjes van het adsorbens aan- 



$ • -1^1 

 wezig zijn, respectievelijk ^.- dh dt en ^y" ^^^ ^^^ bedragen. 



èt C| ó c 



De som van deze veranderingen moet gelijk zijn aan de hoe- 

 veelheid, die na de diffusie is aclitergebleven, zoodat het proces door 

 de volgende vergelijking voorgesteld kan worden : 



1 Sc Sx S2,- 

 - — — - dh.dt — -" dh.dt = — K dh.ht (1) 



waaruit de partieele differentiaalvergelijking 



-] == K 



q St St Sli2 



Neemt men ten slotte in aanmerking, dat volgens Freundlkii 

 1 



n 



X = ac ? 



dan is deze vergelijking in haar eenvoudigsten vorm 



/ 1 rtc hc ^^ r\: 



Wil men ten slotte het geheele proces nagaan, dat is wat er 

 plaats heeft wanneer men een oplossing door een adsorbeerend me- 

 dium laat stroomen, terwijl men tevens rekening houdt met de 



