(94) 1490 



nitriticatie niet mogelijk was. In die gevallen, waarin wegens het 

 hooge watergehalte nitrificatie niet waarschijnlijk was, is dit afzon- 

 derlijk vermeld. 



In tabel XX vindt men de resultaten vereenigd van het onder- 

 zoek naar het nitriüceerend vermogen van enkele gronden, waarop 

 de stand van het riet beslist goed \vas te noemen. Men ziet hiernit, 

 dat in bijna alle gronden een belangrijke hoeveelheid nitraat ge- 

 vormd is. Een uitzondering hierop maken de gronden 1, 2 en 8, 

 waarbij men echter in het oog moet houden, dat bij 1 en 2 de 

 proef slechts 3 wieken duurde, tegen 6 weken in de andere gevallen. 

 Het blijkt, dat het nitrificeerend vermogen der verschillende 

 gronden belangrijk verschillen kan, zonder dat dit van invloed be- 

 hoeft te zijn op den stand van het gewas. Door No. 8 wordt in 

 denzelfden tijd slechts Y4 van de hoeveelheid ammoniakstikstof ge- 

 nitrificeerd dan door No. 4, terwijl de stand van het gewas in 

 beide gevallen goed was. Ook bij de Nos 2, 7 en 12 is het nitrifi- 

 ceerend vermogen betrekkelijk gering, terwijl de stand van het ge- 

 was niet verschilt van gronden met beter nitrificeerend vermogen. 

 In verband hiermede en met het feit, dat ook Stevens en Withers 

 (1. c.) goede gronden met gering nitriüceerend vermogen aantroffen, 

 komt het mij voor, dat door verschillende onderzoekers de waarde 

 van het nitrificeerend vermogen als directe oorzaak van de vrucht- 

 baarheid van den bodem, overschat is geworden. 



Indien in een grond voldoend nitraat gevormd wordt om in 

 de stikstofbehoefte van de plant te voorzien, is van een snellere 

 nitrificatie geen verbetering van het gewas te verwachten. 



Gaan wij aan de hand van bijgaanrle krommen de stikstofop- 

 name van de rietplant in zijn geheel na; de 1ste kromme stelt voor 

 de totale hoeveelheid stikstof, die gemiddeld in een rietplant aanwezig 

 is op een bepaald tijdstip, de 2de kromme geeft de hoeveelheid stik- 

 stof aan, die per maand is opgenomen. Men ziet hieruit, dat, nadat 

 het riet 3 maanden oud is, de hoeveelheid opgenomen stikstof zeer 

 toeneemt, in de 5e maand een maximum bereikt, om daarna snel 

 te dalen en na de 7e maand langzaam tot een minimum te naderen. 

 Het grootste deel van de stikstof wordt dus in de eerste 6 

 maanden opgenomen, zoodat ook de nitrificatie in dezen tijd grooten- 

 deels beëindigd moet zijn. 



In den grond moet dus in de eerste zes maanden minstens 

 10,5 gram ammoniakstikstof per plant in nitraat omgezet zijn ; 

 veronderstellen wij, nu in verband met de proeven over de versprei- 



