1497 (101) 



Beschouwen wij van deze gronden het oxy deerend vermogen 

 voor het uitzuren, dan zien wij dat dit nul of zeer gering is en tevens 

 belangrijk verschilt van dat na het uitzuren. Deze gronden waren 

 dus alle gereduceerd en de meeste hadden zelfs den maximum re- 

 ductietoestand bereikt (oxydeerend vermogen = 0). Waar deze gron- 

 den energisch zuurstof vastleggen, is het vanzelf sprekend, dat de 

 nitrificatie hierin vrijwel onmogelijk is. 



In een vorige publicatie ') is reeds gewezen op het samengaan 

 van een groot verschil in oxydeerend vermogen van den grond vóór 

 en na het uitzuren en een slechten stand van het riet; hier zien wij 

 een tweeden factor optreden, n.1. een geringe nitrificatie, zoodat men 

 in het algemeen kan zeggen, dat een minimum oxydeerend vermogen 

 van den grond (t.o. van een HJ oplossing en vergeleken met dat na 

 uitzuren) samengaat met een slecJUe nit^'ificatie en een slechten stand 

 van het gewas. 



Behalve dat de wortels in een dergelijken grond zuurstofgebrek 

 lijden, worden daarin tevens geen nitraten gevormd, zoodat de toe- 

 stand dezer gronden in minstens twee opzichten ongunstig is. In het 

 volgende zullen wij zien, dat er vaak nog een derde factor bijkomt, 

 namelijk' de aanwezigheid van stoffen, die zoowel voor de plant als 

 voor de nitrificeerende bacteriën giftig zijn. 



Speciale aandacht verdienen de gronden van Pohdjedjer en Ka~ 

 limati, omdat deze respectievelijk afkomstig zijn uit denzelfden tuin 

 als waarop de gronden No. 7 en No. 10 van tabel XX betrekking 

 hebben, doch nu van de slechte plekken, zoodat wij hierin een goed 

 vergelijkingsmateriaal hebben. 



Wij zien dan, dat de goede grond van Pohdjedjer in den 

 maximum oxydatietoestand verkeerde en vrij 'goed nitrificeerde, 

 terwijl op de slechte plekken oxydeerend en nitrificeerend vermo- 

 gen nul zijn. Hetzelfde is het geval bij den grond van Kalimati, 

 waarbij het verschil in nitrificeerend en oxydeerend vermogen tus- 

 schen de goede en de slechte plek uit eenzelfden tuin nog duide- 

 lijker is. 



Opmerkelijk is, dat de grond van Wonoredjo, tuin Singosari, 

 hoewel gedeeltelijk gereduceerd, toch nog vrij goed nitriliceert, het- 

 geen er wel op wijst, dat in sommige gevallen bij een gedeeltelijke 

 reductie nog voldoende zuurstof beschikbaar kan zijn om nitrificatie 

 mogelijk te maken. 



De bepaling van den chemischen uitzuringsgraad, d. i. de ver- 



1) 1. c. 



