(110) 1500 



enkel opzicht bij dat der vroeger onderzochte goede rietgronden 

 ten achter staat. Ook de gereduceerde gronden van Ardjosari en 

 Poluijedjer zijn weer geheel normaal geworden. 



Welk een grooten invloed het uitzuren van den grond op de 

 ontwikkeling van een gewas kan hebben, büjkt uit de volgende 

 proef: 



Up den onuitgezuurden grond, afkomstig van Sawah Lirbojo, 

 werd tabak uitgezaaid, terwijl op denzelfden grond, na langzaam 

 uitzuren, een even groote hoeveelheid tabakszaad werd gebracht. 

 Daar het tabakszaad zeer fijn is, werd het ter betere verdeeling 

 met een weinig wdt kwartszand gemengd. Na verloop van eenige 

 weken was reeds duidelijk een verschil tusschen den uitgezuurden 

 en den niet uitgezuurden grond merkbaar. In nevensgaande foto's 

 ziet men den stand na verloop van 5 weken, waaruit duidelijk de 

 groote invloed van het uitzuren blijkt. Het nitrificeerend vermogen 

 was van 0,9 tot 41,0 m.G. per 100 G. grond gestegen, het oxy deerend 

 vermogen van O tot 302. Het tabakszaad leent zich bij uitstek voor 

 dergelijke proeven, doordat het zeer klein is en vrij spoedig na 

 het ontkiemen voor de voedselopname op den grond is aangewezen. 



De proef, verricht met den grond van S.f. W o n o s a r i, had het- 

 zelfde verrassende resultaat. Tevens bleek, dat alleen wanneer het 

 uitdrogen langzaam geschiedt, een goede uitzuring wordt bereikt. Bij 

 een proef, waarbij de gereduceerde grond snel in de zon werd ge- 

 droogd en met een even groote hoeveelheid tabakszaad was bedeeld, 

 (jhifj het grootste gedeelte der -plantjes spoedig na het ontkiemen te 

 gronde. De tijd was te kort geweest om de giftige stoffen te oxy- 

 deeren, terwijl deze, doordat het watergehalte minder was dan in 

 den oorspronkelijke!! grond, meer geconcentreerd waren, en de on- 

 gunstige werking op de gevoelige kiemplantjes nog sterker tot uiting 

 kwam dan in den niet uitgezuurden grond. 



Uit het bovenstaande mogen wij dus met zekerheid besluiten, 

 dat ondanks de gevoeligheid der nitrificeerende bacteriën voor uit- 

 drogen, het nitrificeerend vermogen van den grond van het uitzuren 

 en uitdi"ogen geen noeinenswaardige schadelijke gevolgen ondervindt; 

 eerder het tegendeel. 



Tevens is gebleken, dat de voor de nitrificeerende bacteriën 

 ongunstige omstandigheden van slechte aeratie en reductie in sa- 

 wahgronden van geen invloed zijn op het nitrificeerend verinogen 

 dier gronden na het uitzuren, zoodat er geen sprake van is, dat de 

 op de padi volgende rietaanplant dientengevolge eenige schade zou 



