1511 (115) 



feit, dat deze stoffen in het dunne vloeistof laagje in de kolven lang- 

 zaam geoxydeerd zijn geworden. 



Daar het grondwater bij het maken van het extract ongeveer 5 

 maal verdund werd, is de concentratie van de giftige stoffen in liet 

 grondwater dus minstens 5 maal zoo groot, zoodat in den grond zelf 

 de nadoeligc werking nog sterker tot uiting moet komen. Tot nu toe 

 werden deze stollen alleen aangetroffen in gronden, die gereduceerd 

 waren of kortelings geweest waren, terwijl van de onderzochte gron- 

 den alleen de grond van riettuin Simping een spoor in water op- 

 losbaar ferro bevatte, wat echter, zooals uit een controleproef bleek, 

 zonder noemenswiardigen invloed op het nitrificatieproces was. 



Waar het vaak voorkomt, dat juist de ondergrond op 2 voet en 

 dieper gereduceeid is en dus giftige stoffen kan bevatten, terwijl 

 vooral in den drogen tijd, tengevolge van de sterke verdamping aan 

 de oppervlakte, het water uit dieper gelegen lagen naar de opper- 

 vlakte stijgt, bestaat de kans, dat ook de giftige stollen naar den 

 bovengrond worden meegevoerd. 



Een dergelijke bouwkruin, waarin oorspronkelijk de toestand 

 voor de plant gunstig was, zou nu dientengevolge in ongunstige con- 

 dities kuimen geraken. Hierbij dient men echter met een anderen 

 factor rekening te houden, namelijk het adsorbeerend vermogen van 

 den grond ; het is toch mogelijk, dat deze stolfen bij het opstij- 

 gen uit den gereduceerden ondergrond direct door den uitgezuur- 

 den bovengrond worden vastgelegd en zoodoende hare giftige wer- 

 king niet tot uiting zal komen. 



Om mij eerst te oriënteeren of het in het algemeen mogelijk 

 is, wanneer een microbiologisch proces door de toevoeging van een 

 giftige stof is stilgezet, dit proces weer in gang te zetten door aan 

 de oplossing een tweede stof toe te voegen, die de eerste coUoïdaal 

 adsorbeert, werd de volgende proef genomen. 



Aan 100 c.AR van een oplossing, die 2% manniet en 0,05% 

 K^HPO^, in welwater bevatte, werd resp. 0,05 en 0,1 % methyleen- 

 blauw toegevoegd. Aan deze beide oplossingen en aan de oplossing 

 zonder methyleenblauw w'erden eenige druppels van een azotobac- 

 ter-ruwcultuur toegevoegd. Na verloop van eenige dagen was alleen 

 in de oplossing zonder metliyleenblauw een flinke azotobacterhuid 

 ontstaan: de beide andere kolven waren tengevolge van de giftig- 

 heid van het methyleenblauw steriel gebleven. 



Daarna werd aan de oplossing met 0,1 %, methyleenblauw 50 G. 

 gesteriliseerde, droge kleigrond toegevoegd, geschud en opnieuw met 



