^515 (119) 



tegen beschouwt de denitrificatie als een zeer schadelijk proces, 

 vooral wanneer met stalmest of gier bemest is geworden. Wanneer 

 men echter nagaat, dat hij zelfs zoover gaat om het feit, dat gron- 

 den, die met 'zwavelkoolstof behandeld zijn, een betere opbrengst 

 leveren dan onbehandelde gronden, grootendeels aan het afsterven 

 der „Salpeterfressende Bakteriën" toe te schrijven ') en voorstelde 

 aan het stikstofverlies in den grond een einde te maken door de 

 denitrificeerende bacteriën in den gebruikten mest te dooden, moet 

 men zich verwonderen, dat nog zooveel onderzoekers hem levendig 

 bestreden hebben : o.a. Déhérain -) König ■^) Jensen '<) e.a.. 



Andere onderzoekers, o.a. Pfeiffer, 5) begonnen in lateren tijd 

 aan de denitrificatie weer grootere beteekenis toe te kennen. Se- 

 WERIN ^) toont, zij het ook op zeer elementaire wijze, tocli aan, 

 dat in matig vochtige bladaarde een niet onbelangrijke denitrifica- 

 tie mogelijk is, terwijl door Daikuhara en Imaseki '^) wordt be- 

 wezen, dat de reden, waarom KNOy op rijstvelden geen goede stik- 

 stofbron is, veroorzaakt wordt, doordat de denitrificatie in deze natte 

 gronden sterker is dan in droge. 



Eerst in 1918 verscheen er een onderzoek van Alice Oelsner, '^) 

 hetwelk voor het eerst, op grond van betrouwbare gegevens, tot de 

 belangrijke conclusie leidt, dat niet alleen bij aanwezigheid van 

 groote hoeveelheden organische meststoffen in den bodem gevaar 

 voor denitrificatie bestaat, doch dat in tal van gronden denitrifi- 

 catie steeds mogelijk is, wanneer daarin alleen de aeratie slecht en 

 zonder aanwezigheid van veel organische stoffen is. Alhoewel deze 

 slechte aeratie in liet algemeen wel het gevolg zal zijn van een te 

 hoog watergehalte, toonde zij toch ook aan, dat in zand-, leem- 

 en kleigrond met een normaal watergehalte van 18 — 20%, in 

 Erlenmeyers gebracht en luchtdicht afgesloten, 25 — lOOyo van het 

 toegevoegde nitraat als vrije stikstof verloren ging. •') 



1) Doutsche Landw. Presse.. 22. 1895, blz. 123. 



klom 22. 1S!)5, blz. 212. 



2) Ann. Agronomiqiii's, T, 23. lSt)7, blz. 79. 



3) Külilings Land. Zeituiiü, 4.S. 1X99, blz. 25,") (gec. naar LoilNis Laiuhv. BaUt.). 

 1) in L.M-AU's Ilandb. Teclin. Mvk. Dl. 3. blz 189. 



>^) Mitt. Landw. Inst. Breslau. 1)1. 4. 190!), blz. 740 — 75.5, (idem). 



•i) Centr. Dl. f. Bakt. Bd. 22. 1!»09, blz. 'M). 



') Geief. in Jalires B.m-. Aur. Ch.Mnie, ÖO. 1907, blz. 89. 



8) Centr. 81. ï. Bakt. Bd. 48, 1918, blz. 24. 



'•♦) Inderdaad is dezf proef sleidits een berhaling van die, welke in 187.3 'door 

 S(-'Hi,oKsrN(i (l.c. blz. 354) werd veriicbt, waaibij een hoeveelheid grond, met nitraat 

 vermengd, bewaard werd in een met kwik-afsluiting voorziene flesch. De door hem 

 verkregen resultaten zijn ongetwijfeld meerdere aandacht waard, vooral wanneer 

 rneo bedenkt, dat zij genomen werden in een tijd, dat de bacteriologie zich nog 

 moest benfiunen te ontwikkelen. 



