1527 (131) 



onderzoeken, ondanks enkele daaraan verbonden nadeelen (grootere 

 . analysefoLiten). liet bleek echter, dat zelfs wanneer men grond als 

 medium gebruikt, de optredende verschillen tussclien diverse gron- 

 den niet zoozeer een direct gevolg zijn van het verschil in aantal der 

 betreiï'ende bacteriën, doch in de eerste plaats bepaald worden door 

 de chemische samenstelling, aeratie en verdere physische eigen- 

 schappen dier gronden. Met de vloeistofmethode van Remy bleken de 

 verschillen van een lO-voudige hoeveelheid entmateriaal na 8 dagen 

 op de gebruikelijke wijze niet meer aantoonbaar te wezen. Al is de 

 vloeistol'methode geheel ongeschikt om quantitatief een inzicht te 

 krijgen in het verloop der biochemische processen in den bodem, 

 dit neemt niet weg, dat de fjevolgirekJ,:m(j, die door vele onderzoe- 

 kers gemaakt luordt, n.l. dat de vloeistofmethode bij het microbio- 

 logisch grondonderzoek onbruikbaar is, beslist onjuist is Wanneer 

 men met 50% grond ent in plaats van met lOy^, kan men met 

 behulp van de vloeistofmethode wel degelijk typische verschillen op 

 het spoor komen. ]\Ien kan daarmede het al of niet voorkomen van 

 bepaalde bacteriëngroepen in den grond aantoonen, zoo ook de aan- 

 of afwezigheid van bepaalde vocdingssto/fen of van voor liet bacteriën- 

 leven schadelijke verbindingen : men kan verder een indruk krijgen 

 van het vermogen van den grond om bij de nitrificatie en andere 

 processen vrijkomende zuren al of niet te binden, terwijl men in 

 een aantal gevallen langs zeer eenvoudigen weg den invloed na kan 

 gaan, die door verschillende stoffen op het verloop van een microbio- 

 logisch proces worden uitgeoefend. 



Bij het onderzoek naar den invloed, dien verscliillende factoren 

 O}» het verloop van het nitrihcatieproces in den bodem kunnen uit- 

 oefenen, bleek, dat het optreden van een sterke nitrietreactie geheel 

 bepaald iverd. door de walerstofionen-concentratie in het cuHuunne- 

 dium. Beneden een p„ van 7,2 is het nitriet niet aantoonbaar, ter- 

 wijl het proces zichzelf stilzet bij een p^ van 3,9-4,4. 



Van de verschillende onderzochte grondsoorten bleken de zoo- 

 genaamde tarapan-(zavel)gronden het best te nitrificeeren, terwijl 

 er aanwijzingen zijn, dat behalve de waterstofione-n-concentratie in 

 het grondwater, het vermogen van den grond om de bij de nitrifi- 

 catie vrijkomende zuren te binden, het z.g. bullerend vermogen, 

 van grooten invloed is o]) het verloop van het proces, en dat naast 

 het CaCO;{ ook aan het Fe(0II)3 een rol toegekend moet worden 

 bij de reguleerende werking der bodembestanddeelen op de p^ van 

 het grondwater. 



